KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2011/4327 E., 2013/11376 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Nisan 2013
- Mahkemesi
- İŞ MAHKEMESİ
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin, ... Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesinde 01.01.1995 tarihinde şirket elemanı ve temizlik işçisi olarak işe başladığını ve bu çalışmasını emekli olarak işten ayrıldığı 25.02.2010 tarihine kadar devam ettirdiğini, emekli olduğu sırada temizlik işini ihale ile alan ... Yapı Limitet Şirketinin işçisi olarak çalışmakta olduğunu iddia ederek, kıdem tazminatının faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı İsteminin Özeti:
Davalılar ayrı ayrı, davanın reddini savunmuşlardır.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalılar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının emekliliğe hak kazandığına ilişkin kurumdan aldığı belgeyi işverene bildirdiğine yönelik dosyada herhangi bir belge bulunmamaktadır. Davacının ayrılma dilekçesinin asıl işveren olan üniversite tarafından alt işverene havale edilmesine ilişkin üst yazı, temerrüt için yeterli olmayıp, faizin başlangıcında dikkate alınamaz. Bu itibarla, hükmedilen kıdem tazminatına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.
F) Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2011/4327, K. 2013/11376, 8 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama