Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/44731 K.2013/33696

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin davalı işyerinde 01.05.1998-20.08.2007 tarihleri arasında şef garson olarak, haftanın 7 günü 10.00-24,00 saatleri arasında, bazı geceler saat 02.00'ye kadar çalıştığını, resmi tatil ve dini tatillerin ilk günlerinde dahi çalışan müvekkilinin iş akdinin haklı bir gerekçesi olmadan feshedildiğini, aylık ortalama 500 TL ücret alan müvekkilinin sigortasının da yapılmadığını iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücret alacağı, yıllık izin ücret alacağı, genel tatil alacağı, hafta tatili ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının işyerinde 05.04.2006 tarihinde çalışmaya başladığını, 20.08.2007 tarihinde müvekkilinin garsonlara kızdığını, bunun üzerine davacının işyerini iki garson arkadaşı ile birlikte terk ettiğini, ertesi gün geldiğinde ise müvekkilinin davacının tazminatlarını ödeyerek iş akitlerini feshettiğini, davacının hafta tatili çalışması olmadığını, fazla mesai yapmadığını, dini bayramlarda çalışma olmadığını, resmi bayramlarda nöbetleşe çalıştıklarını, davacının talep ettiği alacaklarının zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacı işçinin çalışma süresi konusunda uyuşmazlık söz konusudur.

Davacı 01.05.1998-20.08.2007 tarihleri arasında çalıştığını iddia etmiştir.

Davalı ise davacının 05.04.2006-20.08.2007 tarihleri arasında çalıştığını savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde davacı işçinin çalışma süresi kayıtlar esas alınarak belirlenmiş ise de mahkemenin bu tespiti dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Dinlenen gerek davacı gerekse davalı taraf tanıklarının anlatımlarından davacının işyerindeki çalışmalarının tamamının Sosyal Güvenlik Kurumu’na bildirilmediği açıkça anlaşılmakta, 05.04.2005 ve 20.08.2007 tarihli ibranameler de bunu göz önüne sermektedir.

Dairemizce aynı gün temyiz incelemesi yapılan ... 4. İş Mahkemesi’nin 2007/1642 E – 2011/468 K sayılı ilamında aynı işyerinde çalışan işçinin çalışma süresinin tanık beyanlarına göre belirlendiği, söz konusu dosyadaki işçinin bu davanın davacısı tarafından işe alındığı yönündeki anlatımına Mahkemece itibar edildiği gözetildiğinde davacı ...’ın çalışmasının kayıtlarla sınırlı olmadığı, söz konusu dosya kapsamından da anlaşılmaktadır.

Bu itibarla mahkemece yapılacak iş; dinlenen davacı ve davalı tanıklarının çalışma süresine ilişkin ayrıntılı beyanlarını almak, gerekirse dinlenen tanıklar yüzleştirilmek sureti ile beyanlar arasındaki çelişkileri gidermek, davacının çalıştığı dönemin tüm dosya kapsamı ile tanık ifadeleri birlikte değerlendirerek çalışma süresinin tespitinden ibaret iken, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması hatalıdır.

3- Kabule göre de Mahkemece davacının iki dönem halinde çalıştığının kabul edilmesine ve ikinci dönem çalışmasının 2007 Yılında sona erdiğinin belirtilmesine karşın, kıdem tazminatına 01.04.2000 tarihinden itibaren faiz işletilmesi hatalıdır.

F) Sonuç: