Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/44917 K.2013/33737

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı, davalının kendisinin sigorta kaydını yaptıracağını vaadetmesine rağmen yapmadığını, davalının davacı tarafından kendisine verilen fındıklar karşılığında davacının bir kısım borçlarını kapattığını ve davacının davalıdan alacaklı olduğunu, ilaveten davalının yanında hamallık ve şoförlük yaptığını, ücretinin ödemediğini ileri sürerek ücret alacağını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı duruşmada, davacının hakkını aldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, işçilik alacağı kapsamı dışında kalan talepler tefrik edilmiş ve işçilik alacağı kapsamındaki talep açısından, toplanan deliller ve bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, davacının kabul edilen çalışma süresinin tümü için hem hamallık ücreti hem de bu sürenin tümü için şoförlük ücreti hesap edilerek hüküm altına alınmış, böylece mükerrer ödemeye yol açacak bir hüküm kurulmuştur.

Mahkemece yapılacak iş, davacının çalışma süresi içinde kaç gün hamallık ve kaç gün şoförlük yaptığı, yahut bir çalışma günü içinde kaç saat hamallık ve kaç saat şoförlük yaptığı davacıya açıklattırılarak, toplam çalışma süresi olan 3 ay 29 gün hizmet süresinin tespit edilecek bir kısmında hamal ve geri kalan kısmında şoför olarak çalıştığının kabulü ile hesaplama yapılması gerekirken yazılı şekilde ücret alacağı hesabı hatalıdır.

3- Hüküm fıkrasında, hüküm altına alınan alacağın net mi brüt mü olduğunun belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi hatalıdır.

Sonuç: