Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/47992 K.2013/32353

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, davalıya ait iş yerinde mal toplayıcı olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacağının tahsilini, istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, zamanaşımı def'ini ileri sürüp, davacının iş akdinin uyarılmasına rağmen görevini yapmamakta ısrar etmesi nedeniyle haklı sebeple sona erdirildiğini, genel tatil günlerinde çalışmış ise ücretinin bordroya tahakkuk edildiğini ve banka hesabına ödendiğini, fazla çalışması bulunmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı hakkında davalı işveren tarafından 05/08/2010 tarihli 1. ihtar yazısının düzenlendiği, ihtar yazısında davacının uyarılmasına karar verildiği ve tekrarı halinde hizmet akdinin feshedileceğinin belirtildiği, bu ihtardan sonra davacının iş akdinin 4857 sayılı İş Yasasının 25/II-h maddesi gereğince haklı nedenle, bildirimsiz ve tazminatsız olarak 05/08/2010 tarihinde işverence feshedildiği,

davacının söz konusu ihtar yazısı ile uyarılması sebebiyle aynı olay ile ilgili olarak aynı tarihte ihtar-uyarı cezası verildiği halde sonradan bu cezanın iş akdinin feshine çevrilemeyeceği, aynı olay ile ilgili iki ayrı ceza verilemeyeceği, bu sebeple davacının iş akdinin feshinin haksız olduğu ve davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, davacının ayrıca fazla çalışma ücreti alacağının da bulunduğu, davacının dava dilekçesinde fazla çalışma ücreti alacağı için de en yüksek mevduat faizi uygulanmasını talep ettiği ancak bu kalem ile ilgili davacının yasal faiz talep etme hakkının bulunduğu,

gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi fazla çalışma ücreti isteğinde bulunmuş, mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışma ücreti geniş anlamda ücret niteliğinde olup, 4857 sayılı İş Kanununun 34 üncü maddesi gereğince, gününde ödenmemesi halinde bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmelidir.

İşverenin dava tarihinden önce temerrüde düşürülmesi durumunda, istekle bağlı olarak temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmelidir. Bunun dışında dava veya ıslah tarihlerinden itibaren talep edilen miktarlarla sınırlı olarak faize karar verilmelidir.

Somut olay yönünden davacı, dava ve ıslah dilekçesinde fazla çalışma ücreti alacağına ilişkin "dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faiziyle davalıdan tahsilini" istemiş olup Mahkemece hüküm altına alınan fazla çalışma ücreti için bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasının kısmen kabüle ilişkin 1 numaralı bendindeki fazla çalışma alacağına yönelik bölümün tamamen çıkartılarak yerine;

" 4.505,60 TL brüt fazla çalışma ücreti alacağından;

500,00 TL.sinin dava tarihi olan 26/08/2010 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte,