KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2011/50197 E., 2014/123 K.·Mahkemesi : Eskişehir İş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Ocak 2014
- Tarihi
- 11/10/2011
- Numarası
- 2010/1920-2011/1267
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
467 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız fesih edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı işveren, davacının tüm alacaklarının ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, İş akdinin haklı nedenler ile fesih edildiğinin ispat külfetinin davalı işverene ait olduğu, İşveren tarafından sunulan istifa, feragatname ve ibraname belgeleri bir bütün olara değerlendirildiğinde davacının dönem dönem çalıştığı ve çalıştığı sürelere ilişkin alacaklarından feragat ettiği ayrıca ibranameler verdiği en sonunda da işyerinden istifa ederek ayrıldığı dolayısıyla davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar, davacı tarafından temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Somut olayda, taraflar arasında dosyaya ibraz edilen ibraname, taahütname, ödeme belgesi ve feragatnamenin geçerliliği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Davacının, davalı S.. ve daha öncesi davalının babası olan E..nezdindeki çalışmalarına ilişkin davalı tarafından sunulan 13.01.2007 tarihli ibraname ve düzenleme tarihi olmayan feragatnameye istinaden tasfiye edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, mahkemenin bu kabulünün hatalı değerlendirmeye dayandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Şöyleki;
Davalı tarafından davacının E.. N.nın nezdinde geçen ilk dönem çalışmalarının karşılığı işçilik alacaklarının 13.01.2007 tarihli ibraname ve eki bordro ile ödendiği savunulmuş, davacı ise, bu belgeleri daha önce kendisine boş olarak imzalatıldığını, bu nedenle belgelerin gerçeği yansıtmadığını ve söz konusu miktarın kendisine ödenmediğini iddia etmiştir. Davacı ayrıca davalı S.. N.. tarafından imzalanan ve işyeri kaşesini taşıyan taahütnameyi mahkemeye ibraz etmiştir.
Söz konusu taahütname incelendiğinde, davalı S.'ın babası E.. nezdindeki çalışma karşılığı davacının hak ettiği işçilik alacaklarını ödemeyi taahhüt ettiği anlaşılmaktadır. Bu belgede düzenleme tarihi bulunmaması da dikkat çekicidir.
Söz konusu belge düzenleme tarihi içermemesi nedeniyle bahse konu dönem alacaklarının sona ermesine ilişkin 13.01.2007 tarihli yukarıda değinilen ibranameden önce düzenlendiği intibaı oluşturulmak istenmiş ise de, davalı tarafından daha sonraki bir tarihte düzenlenen 23.08.2007 tarihli feragatnamede yukarıdaki bahsi geçen taahhütnamedeki alacaklardan vazgeçildiğinin belirtilmesi karşısında bahsi geçen 13.01.2007 günlü ibraname ve ödeme belgesinin geçerli olmadığı sonucuna ulaşılmaktadır.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2011/50197, K. 2014/123, 13 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama