Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/50257 K.2014/1594

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ücretlerinin düzenli ödenmemesi sebebiyle iş akdini feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile izin, fazla çalışma ücreti, ücret, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı,davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının işe giriş tarihi tartışmalıdır. Davacı 01.03.2005 tarihinde işe girdiğini iddia ederek alacak talep etmiş ise de davalı davacının 01.04.2005 tarihinde işe girdiğini savunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda samimi tanık beyanlarına göre hizmet başlangıcı 01.03.2005 kabul edilmişse de bu konuda bilgi veren davacı tanığı O.. D..

2005 Yılının 3. ya da 4. ayında davacının işe başladığını bildirmiş; diğer davacı tanığı ise bu konuda beyanda bulunmamıştır. Davacının 01.04.2005 tarihinde işe başladığına ilişkin işe giriş bildirgesi imzalı olup tanık beyanları göz önüne alındığında gerçeği yansıttığı anlaşılmaktadır.

Buna göre davacı işe giriş tarihi 01.04.2005 kabul edilerek yargılamaya konu alacakların buna göre belirlenmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle hesap yapan bilirkişi raporuna itibarla kurulan hüküm hatalıdır.