Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/51054 K.2014/509

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde tesfiye ustası olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 2007 yılı Mayıs ayı sonlarında yıllık izne çıkıp izin süresi bittiği halde işe başlamadığını, yapılan çağrıya da uymayıp işe gelmeyeceğini sözlü olarak bildirdiğini, devamsızlığına ilişkin tutanaklar düzenlenip iş sözleşmesinin haklı nedenle fesh edildiğini fazla çalışma yaptığında ödendiğini, bu hususda yemin teklif ettiklerini, tüm işçilik alacaklarının ödendiğini, yıllık izinlerini kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, feshe dayanak devamsızlıkla ilgili tutanak tanıklarının işverenle yakınlıkları olduğu gibi, davacının, işyerinde yaklaşık 10 yıldır çalışıp geçerli bir neden olmadan işyerinin tazminatı hak etmeyecek şekilde bırakmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, davalı tarafın yemin teklifi üzerine yeminli dinlenen davacının davalı işyerinde iken başka bir işe geçmek üzere görüşme yapmadığını bildirdiği, işverinin davacının başka bir iş yeri açtığı veya çalışmak için işini terk ettiğine yönelik savunmasının ispatlanamadığı, davacı tanık anlatımlarının da bunu doğruladığı,

bu delillere göre iş akdinin işverence haklı nedenle fesh edildiği iddiasının ispatlanamadığı ve davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, davalının fazla mesaiye ilişkin savunmalarının çelişkili olduğu, davacının fazla çalışma alacağı ile yeminli beyanındaki süre kadar yıllık iznin hakkı da bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının yıllık izin ücreti talebi kabul edilerek 25 gün kullanılmayan izin karşılığı toplam 1250,00 TL. ye hükmedilmiş isede, davacı, dava dilekçesinde bu alacakla ilgili olarak fazlaya ilişkin hakkını saklı tutarak 50,00 TL. istemiş, ıslah yolu ile de talebini 1000,00 TL daha artırarak 1050,00 TL.ye çıkarmıştır. Bu isteme rağmen HUMK 74 (HMK 26) maddesinde belirtilen taleple bağlılık kuralına aykırı şekilde 1250,00 TL. yıllık izin ücretine hükmedilmesi hatalı olmuştur.

3- Hüküm altına alınan fazla çalışma ücreti ile ilgili olarak dosyada 2 farklı bilirkişi raporu mevcut olup bu iki raporda hesaplamaya esas alınan ücret seviyesinin aynı olduğu ve yine davacının haftalık fazla çalışma saatinin 9 saat olarak belirlenip buna göre hesaplama yapıldığı görülmüştür. Ancak hükme easas alınan bilirkişi raporunda %30 takdiri indirim sonucu davacının net 8275,99 TL alacağı olduğu belirlenmiş iken diğer bilirkişi raporunda davacının net 7397,37 TL alacağı olduğu hesaplanmış olup iki rapor arasındaki farklılığın nerden kaynaklandığı anlaşılamamıştır.

Mahkemece, fazla çalışma ücreti hesabı yönünden dosyadaki iki bilirkişi raporu arasındaki farklılığın nasıl oluştuğunun tespiti yapılmadan karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: