Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/52161 K.2014/1678

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 26/12/2002 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, 07/06/2009 tarihinde bir ay öncesi için özel nedenlerle bir günlük izin isteyeceğini belirttiğini, 08/07/2009 tarihinde izin talebini ilettiğini, 10/07/2009 tarihinde saat 11.30 da işini halledip işe geldiğinde işyeri yetkilisinin müvekkilini kovduğunu, 11/07/2009 tarihinde tekrar işe çağrılarak imzalamadığı bordroları imzalattıklarını, müvekkilinin iş akdinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini beyan ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret ve yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kendisinin işi bıraktığını, Temmuz 2009 ayına ait ücretinin ödendiğini, yıllık izinlerini de kullandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin davalı işveren tarafından devamsızlık nedeni ile haklı olarak feshedildiği, ücretlerinin ödendiği, davacının bakiye 4 günlük yıllık izin alacağı bulunduğu gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret alacağı taleplerinin reddine yıllık izin alacağı talebinin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı, 10.07.2009 tarihinde iş akdinin davalı işveren tarafından iş yerinden kovulmak sureti ile haksız olarak feshedildiğini iddia etmiş, davalı ise davacının işi, kendisinin bıraktığını belirterek 10,11,13 ve 14 Temmuz 2009 tarihli devamsızlık tutanakları ile 14.07.2009 tarihli işçinin devamsızlığı ile ilgili mazeretini bildirmesini istediği ihtarnameyi delil olarak sunmuştur.

Dinlenen davacı tanığı ile müşterek tanık beyanlarından 10.07.2009 tarihinde davacının iş yerine geldiği, ancak işveren ile iş hususunda tartıştıkları ve tartışma sonunda işverenin davacıya “beğenmiyorsan çalışma, işte kapı” şeklinde sözler söylediği ve bunun üzerine davacının bir daha işe gelmediği anlaşılmaktadır.

Davacı iddiası ve tanık beyanları uyarınca 10.07.2009 tarihinde davalı işverenin davacı işçiye “beğenmiyorsan çalışma,işte kapı” şeklindeki beyanları işveren feshi niteliğindedir. Davalı işverenin bu şekilde iş akdini feshetmesi tüm dosya kapsamı uyarınca haklı bir nedene dayanmamaktadır. İş akdinin feshinden sonra tutulan devamsızlık tutanaklarının değeri yoktur.

Davacı işçinin iş akdinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmaksızn feshedildiği anlaşıldığından kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme ile davalı işverenin bu beyanlarının iş sözleşmesini sona erdirmeye yönelik olmadığı değerlendirilip iş akdinin devamsızlık nedeni ile davalı işveren tarafından haklı olarak feshedildiğinin kabul edilerek kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç: