KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2011/52814 E., 2014/4339 K.·Mahkemesi :iş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Şubat 2014
- Dava
- Davacı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, fazla çalışma, hafta tatili ve yıllık izin alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, bu alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalılar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Taraflar arasındaki uyuşmazlık, yıllık izin alacağına ne tür faiz işletileceği noktasında toplanmaktadır.
Dairemizce, iş sözleşmesinin feshinde ödenmesi gereken izin ücreti, geniş anlamda ücret içinde değerlendirilmemiş ve İş Kanununun 34. maddesinde sözü edilen bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilemeyeceği kabul edilmiştir (Yargıtay 9.HD. 24.10.2008 gün 2007/30158 E, 2008/28418 K.). Bu itibarla, izin ücreti için yasal faiz uygulanmalıdır.
Somut olayda, davacı yıllık izin alacağı talebinde bulunmuş, mahkemece yıllık izin alacağının kabulüne ve alacağa en yüksek banka mevduat faizi uygulanmasına karar verilmiştir. Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda yıllık izin alacağına yasal faiz faiz işletilmesi gerekirken, en yüksek banka mevduat faizi uygulanması hatalı olup, bozma nedeni ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) Sonuç:
Hüküm fıkrasının 3. bendinin tamamen silinerek yerine;
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2011/52814, K. 2014/4339, 13 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama