Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/52909 K.2014/3524

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde makam şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından fesih edildiğini, kıdem tazminatının ödendiğini, ancak bu süre içerisinde yaptığı fazla çalışma, hafta ve genel tatil çalışması ücretlerinin zamlı olarak ödenmediğini, yıllık izin kullandırılmadığını ileri sürerek, fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, fazla çalışma yapılmadığı, bayram tatillerinde çalışılmadığı, hafta tatillerde ise istisnai çalışıldığını, yıllık ücretli izinlerini kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının taleplerinde haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının yıllık izinlerini kullanıp kullanmadığı ve fazla çalışma ücreti alacağı olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Somut olayda, mahkemece ıslah tarihinden geriye doğru 5 yıllık süre içerisinde gerçekleşen fazla çalışma, hafta ve genel tatil ücret alacağı hesaplanır iken ilk dava ile istenen miktarlar eklenmediği, eklendiğinde fazla çalışma ücret alacağının %30 indirimli hali ile 5.654,54 TL.+ 2000,00 TL.(kısmi dava ile talep edilen) = 7.289,31 TL. olduğu belirtilerek fazla çalışma alacağı olarak 7654.54-TL ya hükmedilmiştir. Ancak anılan alacak belirlenirken ıslah sonrası hesaplanan miktar ile dava dilekçesi ile talep edilen miktar toplandıktan sonra hakkaniyet indirimi yapılması gerekirken , yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

3-Davalı tarafça dosya içerisine ibraz edilen yıllık izin talep formaları davacı işçinin imzasını taşımakla birlikte, bir kısmında çalıştığı birimin onayı da bulunmaktadır. Davacının kendi imzasını taşıyan ve işveren vekili tarafından da onaylanmış izin talep formları yazılı delil başlangıcı niteliğindedir. Bu nedenle davacının ve davalı yetkilisinin imzası bulunan izin belgelerine itibar edilerek yıllık izin ücreti alacağına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

F) Sonuç: