Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/53107 K.2012/2906

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek fesih sonrası ücret alacağına dönüşmesi nedeni ile yıllık izin ücretlerinin ödenmesine karar verilmesini istemiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının yıllık izinlerini kullandığını, bu husustaki belgenin delil listesi ekinde dosya arasına sunulduğunu savunmuş ve bozma öncesi aşamada temyiz dilekçesi ekinde yıllık izinlerini kullandığına dair imzalı yıllık izin defteri sureti sunmuş, bozmadan sonra da yıllık izin defteri aslını sunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece bozma öncesi aşamada 2007/441 E., 2008/212 K. no.lu 02.06.2008 tarihli karar ile yıllık izin ücreti isteği hüküm altına alınmıştır.

Yapılan temyiz incelemesi üzerine söz konusu karar Dairemizin 2008/27708 E., 2010/14800 K. no.lu 27.05.2010 tarihli ilamı ile “ Davalının izin ücretine ilişkin temyiz aşamasında temyiz dilekçesi ekinde sunduğu izin defterinde davacının imzası olduğu görünmektedir. Söz konusu belge ödeme mahiyetinde, borcu ortadan kaldıracak nitelikte olması nedeni ile her zaman sunulabilecek bir belgedir. Bu nedenle söz konusu belgeye karşı tarafların beyanları alınıp, değerlendirmeye tabi tutularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmiş olması hatalıdır.” gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozma sonrası yargılama sonunda yargılama aşamasında ibraz edilmeyip temyiz sırasında ibraz edilen yıllık izin defterinin gerçeği yansıtmadığı, davacının yıllık izin ücretlerinin usulünce ispat edilemediği gerekçesi ile yıllık izin ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir.

İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda, bozma sonrası yapılan yargılamada davalı taraf yıllık izin defteri aslını sunmuş, davacı imzaları inkar etmemiştir.

Her ne kadar imza incelemesi yapan bilirkişi aynı tarihte imza alındığı yönünde görüş bildirmiş ve bu görüş doğrultusunda istemin kabulüne karar verilmiş ise de bilirkişi raporundaki sonuç varsayıma dayalı olup, davacının işyerinde işe alınırken izinlerini kullandığına dair izin defterine boşa imza atıldığı veya iradesinin fesada uğratıldığı hususunda herhangi bir delil de bulunamamaktadır. Bu durumda davalı işveren tarafından davacı işçinin dava edilen dönemler için izinlerini kullandırdığı imzalı belge ile ispat edildiği sonucuna ulaşılmaktadır.

Saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, yıllık izin ücreti isteğinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

F) Sonuç: