Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/53870 K.2014/3125

Yerel mahkeme, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı-Karşı Davalı isteminin özeti:

Davacı-karşı davalı vekili; müvekkilinin, davalı iş yerinde 15/10/2004-28/09/2007 tarihleri arasında satış ve pazarlama sorumlusu olarak çalıştığını, sigorta primlerinin gerçek ücreti üzerinden ödenmediğini, bunun düzeltilmesini istediğini, düzeltilmemesi üzerine iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, ancak davalının zorda kalmaması için 28/09/2007 tarihine kadar çalışıp ayrıldığını, 26/10/2007 tarihinde de ihtarname göndererek haklarını istediğini, bunun üzerine her ay 1.800,00 TL net banka hesabına yatırılması gerektiği halde 1.348,00 TL yatırıldığını ileri sürerek; kıdem tazminatı ile fazla mesai, genel tatil ve yıllık izin ücretleri ile ücret farkı alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı-Karşı Davacı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının istifa ederek kendi isteği ile işten ayrıldığını ve başka bir firmada çalışmaya başladığını, herhangi bir alacağının olmadığını savunarak, davanın reddini ve davacı tarafından ihbar öneline uyulmadığından ihbar tazminatı alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Yerel mahkeme, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise reddine karar vermiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde taraflarca temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı-karşı davalının tüm davalı-karşı davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçi, iş akdini 03.09.2007 tarihinde haklı olarak feshettiğini ancak işverenin zor durumda kalmaması için 28.09.2007 tarihine kadar çalıştığını iddia etmiş; işveren ise işçinin iş akdini haklı bir neden olmaksızın istifa ederek sona erdirdiğini ve ihbar öneline uymadığını savunarak ihbar tazminatı talebinin hüküm altına alınmasını istemiştir.

Yerel mahkemece, iş akdinin işçi tarafından haklı olarak feshedildiğinin kabulü ile kıdem tazminatı talebi hüküm altına alınmış ve davalı-karşı davacı işverenin ihbar tazminatı talebi ise reddedilmiştir.

İşçinin, imza inkarı bulunmayan 03.09.2007 tarihli istifa dilekçesinde sebep göstermeksizin 28.09.2007 tarihinde işten ayrılacağını bildirdiği ve davacı tanığı H.. D..'ın 14.11.2008 tarihli oturumda davacının iş yerinden memnun kalmadığı için kendi isteği ile işten ayrıldığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

28.09.2007 tarihinde davalı işyerinden ayrılan davacı işçinin 01.10.2007 tarihinde başka bir iş yeri sicil numarasından çalışmasının da bildirilmesi dikkate alındığında işçinin ihtarının sebepsiz feshi haklı kılmaya yönelik olduğu anlaşıldığından kıdem tazminatı talebinin reddi ile davalı-karşı davacı işveren lehine ihbar tazminatına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.