Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/54064 K.2014/3468

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverene ait sitede 15.05.1993 tarihinden iş akdinin haksız olarak sona erdirildiği 07.09.2010 tarihine kadar teknik eleman, kapıcı ve bahçıvan olarak çalıştığını, genel tatil, resmi tatil, dini ulusal bayramlar dahil hafta tatili kullanmaksızın günde 16 saat tek görevli olarak çalıştırıldığını, net ücretinin 650 TL olduğunu, davacının işçi alacaklarının ödenmesini, hizmet süresinin kanuna uygun olarak tamamlanmasını istediğini, kooperatif yöneticilerinin bu haklı talepleri karşılamak yerine davacının iş akdini feshettiğini iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı kooperatif temsilcisi duruşmada, davayı kabul etmediklerini, davacının rahatsızlığı nedeniyle çalışamayacak durumda olduğu için siteye başka bir eleman aldıklarını, ancak davacının sigortasını ve maaşını halen ödediklerini, kooperatif genel kuruluna kadar da bu şekilde ödemelerini yapacaklarını, çalışamayacak durumda olduğu için kooperatif genel kurulunda tüm haklarını ödeyerek iş akdine son vereceklerini savunmuştur.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti.

Mahkemece, davacı her ne kadar hizmet akdinin davalı tarafça 07/09/2010 tarihinde sonlandırıldığını iddia etmiş ise de, davalının hizmet akdinin devam ettiğini, sigortasının yatırıldığını ve genel kurul sonunda hizmet akdine haklar ödendikten sonra son verileceğini belirttiği, davacı tanıklarının hizmet akdinin son bulduğuna dair görgüye dayalı beyanlarının bulunmadığı, bu nedenle hizmet akdinin davanın açıldığı 15/10/2010 tarihinde devam ettiği kabul edilerek davacının ihbar ve kıdem tazminatı alacağının doğmadığı,

hizmet akdinin feshedilmemiş olması nedeni ile 4857 sayılı yasanın 59.maddesi gereğince yıllık izin ücreti alacağının ücret alacağına henüz dönüşmediği ancak hesap bilirkişisinin raporuna göre davacının davalıdan hakkaniyet indirimi uygulanmak sureti ile 25.856,43 TL fazla çalışma ücreti alacağı, 8,728,78 TL hafta tatili ücreti alacağı, 1.266,58 TL genel tatil ücreti alacağı bulunduğu bu nedenle taleple bağlı kalınarak 1.238,44 TL genel tatil ve ulusal bayram ücreti alacağı, 8.728,78 TL hafta tatili ücreti alacağı ve 25.282,15 TL fazla mesai ücreti alacağı toplamı 35.249,37 TL alacağın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

yasal şartları oluşmayan kıdem ve ihbar tazminatı ile izin ücreti alacağına ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

Yerel mahkemece, tanık beyanlarına dayalı olarak davacının işyerinde yaz döneminde haftada 33 saat, kış döneminde ise 18 saat fazla çalışma yaparak haftanın 7 günü ve dini bayramların birinci günü hariç çalıştığı olgusuna dayalı hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş ise de, mahkemece yapılan araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir.

Öncelikle tanıklar yeniden dinlenerek, davacının site olan bu işyerinde ikamet edip etmediği ve çalışma yaşamı ile özel yaşamının iç içe sürüp sürmediği ayrıntılı olarak sorulup, davacının çalışma saatlerinin net olarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve ayrıca aynı işyerinde çalıştığı iddiası ile dava açan davacının yakını Ayşegül Dinçkal ile ilgili olarak Yargıtay Yüksek 7. Hukuk Dairesinin 2013/5309 Esas, 2013/13271 Karar sayılı kesin bozma ilamında işaret edilen hususlar hep birlikte değerlendirilerek, davacının ev ve çalışma yaşamının iç içe geçtiği durumlarda fazla çalışmanın yapıldığının gerekçesi açıklanmadan ve günde 25 saat çalışma yapıldığını beyan eden tanıklara itibar edilerek hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç: