Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/54573 K.2014/5149

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı isteminin özeti: Davacı vekili, kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekili, birleşen dava ile de asgari geçim indirimi alacağının faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir. B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının asgari ücretle çalıştığını, asgari ücretteki artışların maaşına yansıtıldığını, 14-15-17 Mayıs 2010 tarihlerinde mazeretsiz işyerine gelmediğini, bu hususun tutanağa bağlandığını, davacının keşide ettiği ihtarnamenin müvekkiline tebliğ edildiğini, müvekkilinin de tutanakları da eklemek suretiyle davacıya cevabi ihtarname gönderdiğini, ücretinin hesabına yattığını, aylık ücret, fazla mesai, hafta tatili gibi herhangi bir hak ve alacağı olmadığını, davacının hem haber vermeden işe gelmediğini, hem de işvereni zarara uğratacak fiiller işlediğini, hafta içi çalışma saatlerinin 09.00-18.00 arası olduğunu,

öğleyin 12.30-13.30 arası yemek molası verildiğini, cumartesileri yarı gün çalışıldığını, haftalık çalışma süresinin 45 saati geçmediğinden fazla mesai ücreti ödemesinin söz konusu olmadığını, resmi ve dini bayramlarda mesai yapılmadığını, şirketin ekonomik kriz içinde olduğunu savunmuştur.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, yıllık izin, ücret, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline, hafta tatili ve asgari geçim indirimi alacak taleplerinin reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece davacının 132 gün bakiye yıllık ücretli izin hakkı bulunduğu kabul edilerek yapılan hesaplamaya itibarla izin ücreti hüküm altına alınmış ise de, davacının son otumdaki izne dair açıklamalarının dikkate alınmadığı anlaşılmıştır.

Davacının bakiye yıllık izin süresinin son oturumdaki açıklamaları dikkate alınarak hesaplanması gerekirken, yazılı şekilde yıllık izin ücretine hükmedilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.