Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/8681 K.2013/12939

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 15.11.2003 tarihinden iş akdini İş Yasasının 24. Maddesi uyarınca feshettiği 02.09.2008 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, maaşlarının geç ödenmesi, fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesi ve bu fazla çalışmaların SSK prim belgelerinde gösterilmemesi gerekçeleriyle iş akdini feshettiğini ve 06.09.2008 itibariyle işbaşı yapmadığını, Ağustos ayı çalışmışlığını daha alamadığını, 2 yıl boyunca iznini de kullanamadığını, davacının kıdemi boyunca SERİGRAFİ bölümünde çalıştığını, işyerinde iki vardiya halinde çalışıldığını, çalışma saatlerinin 08.00-18.00 ve 22.00-08.00 olduğunu,

ancak çoğu günler 08.00-18.00 arası çalışma saatinin 22.00’a uzadığını, cumartesi pazarları da çalışıldığını, bu çalışma dönemlerine ilişkin fazla mesai ücretlerinin de tam olarak hesaplanıp ödenmediğini, son net maaşının 570,00 TL olduğunu iddia ederek, 3.000 TL kıdem tazminatı, 250 TL izin ücreti ve 250 TL fazla mesai ücreti alacaklarının (Kıdem tazminatı fesihten itibaren banka mevduat faizi, diğerleri dava tarihinden itibaren yasal faiz) faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, öncelikle davanın yasal süresi içinde açılıp açılmadığının tespiti ile, yasal süresi içinde açılmayan davanın bu yönden reddini talep ettiklerini, davacının tek taraflı olarak iş akdini sonlandırmak istemekle birlikte, istifa etmeden, işten ayrılışına yasal zemin hazırlayarak ve tazminat alarak kötüniyetli olarak iş akdini sonlandırmış olma çabası içinde olduğunu, verilmeyen hakların bulunduğu iddiasının tamamen gerçeğe aykırı olduğunu, maaş ödeme belgelerinde görüleceği üzere hangi işçinin hangi ay ne kadar maaş aldığı, ne kadar fazla mesaisinin bulunduğu,

bunların toplamında ortaya çıkan miktarın tamamının gözüktüğünü ve bu miktarların imzaları karşılığında işçilere ödendiğini, iş akdinin feshinin haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacının çalışma gün ve saatlerine ilişkin iddiasına atıfla, bu iddianın tamamen soyut, belgeye dayanmayan ve hayatın olağan akışı içinde de mümkün olamayacak bir durum olduğunu, davacının fesih bildiriminin 05.09.2008 tarihinde tebliğ olunduğunu, bundan önceki süreçte de davacının 02.09.2008, 27.08.2008 art arda iki gün süreyle işyerine haklı ve geçerli bir mazereti olmaksızın gelmediğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı işyerinde 15.11.2003-02.09.2008 tarihleri arasında hizmet akdine bağlı olarak çalıştığı, davacı işçinin iş sözleşmesini 02.09.2008 tarihinde feshetmesi nedeniyle bu tarihten sonra davalı işverenlik tarafından düzenlenen devamsızlık tutanaklarının ve davacı işçinin mazeretsiz olarak işe gelmediği iddiasının hukuken bir geçerliliğinin bulunmadığı, davacı işçi tarafından fesih bildiriminde zikredilen haklı sebeplerin sübut bulduğu, iş sözleşmesinin işçi tarafından haklı nedenlerle sona erdirildiği ve davacı tarafın kıdem tazminatı almaya hak kazandığı,

itibar edilen bilirkişi ve ek bilirkişi raporuna göre davacı işçinin kıdem tazminatı alacağının net 3.854.82 TL, yıllık izin ücreti alacağının net 427,99 TL ve yapılan işin niteliği göz önünde bulundurulduğu, sipariş dönemlerinin yaz aylarında yoğunlaşmış olması, kış aylarında yoğun çalışmanın olmamasının değerlendirildiği, bu itibarla bilirkişinin hesapladığı fazla çalışma ücreti üzerinden takdiren %50 oranında indirim yapıldığı, 4.873.01 TL fazla çalışma ücret alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Somut olayda dosyada mevcut “2008 yılı çalışan maaş ödeme bilgileri” başlıklı formda, davacıya belli dönemlerde değişen miktarlarda fazla çalışma ücretinin ödendiği ve bu belgenin de imzalı olduğu görülmüştür.

Bu itibarla Mahkemece söz konusu belge davacıya gösterilerek içeriği ve imza hususunda beyanları alındıktan sonra, sonucuna göre fazla çalışma ücretinin hesaplanması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

3.Davacının fazla mesai ücretinden yapılan hakkaniyet indirimi oranı hakkın özüne dokunacak düzeyde fazla olup, daha makul oranda indirim yapılması gerektiğinin gözden kaçırılması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: