Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/8857 K.2013/12757

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait iş yerinde üretim sorumlusu olarak 08.00-17.30 saatleri arasında yarım saat ara dinlenme yaparak çalıştığını, genel tatillerde de çalıştığını, yıllık izinlerini tam olarak kullanmadığını, ücretlerinin ödenmediğini,iş akdini ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile haklı olarak feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin,genel tatil ve hafta tatili alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, ekonomik kriz nedeniyle ödeme sıkıntısı çektiklerini, çalışanlara kısım kısım ödeme yapabileceklerini bildirdiklerini, davacının bu durumu kabullenerek çalışmaya devam ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin davacı işçi tarafından ücret alacaklarının ödenmemesi nedeni ile haklı olarak feshedildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Kararı Davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı dava dilekçesinde yıllık izinlerini tam olarak kullanmadığını belirterek yıllık izin alacağı talebinde bulunmuş ve mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tüm çalışma süresi üzerinden yapılan yıllık izin hesabı dikkate alarak hüküm kurulmuşsa da Mahkemece davacının dava dilekçesindeki yıllık izinlerini tam olarak kullanmadığı beyanının açıklattırılarak kullanmadığı kaç gün izin hakkı olduğunun belirlenip ona göre hesaplama yapılarak yıllık izin alacağı hakkında karar verilmesi gerekirken açıklanan bu husus dikkate alınmadan hüküm kurulması hatalıdır.

3-Tanık beyanları uyarınca davacının haftanın 3 günü 08.00-17.30,diğer 3 günü ise 08.00-19.30 saatleri arası çalıştığı, bu çalışma şekline göre 3 gün günde 9,5 saat çalışma ve 1 saat ara dinlenme sonucunda 25,5 saat, yine diğer 3 gün ise günde 11,5 saat çalışma ve 1,5 saat ara dinlenme sonucunda 30 saat ve 6 günde toplam 55,5 saat çalışma yaptığı anlaşıldığından davacının yaptığı fazla çalışmanın haftada 10,5 saat olmasına rağmen bilirkişi raporundaki hatalı hesaplama sonucu davacının haftada 15 saat fazla çalışma yaptığı tespitinin kabulü ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: