Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/9190 K.2013/12692

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait iş yerinde medikal delege olarak çalışırken davalı işveren tarafından işten çıkması yönünde manevi baskılara maruz kaldığını ve haksız olarak işten çıkarıldığını, açılan işe iade davasının lehine sonuçlandığını ancak işe başlatılmadığını, çalışırken yıldırma politikası izlenip Cuma namazında olduğu zamanlar için savunma istendiğini, asılsız hakaret yüzünden hakkında ceza davası açıldığını ileri sürerek manevi tazminat ile gelir kaybından dolayı tazminat istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaşımı ve yetki itirazında bulunup davacının savunması alınarak işten çıkarıldığını, bu nedenle işe iadesine yönelik verilen mahkeme kararının doğru olmadığını, ayrıca davacının çalıştığı dönem içerisinde kendisine herhangi bir baskı yapılmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının yaklaşık 10 yıl kadar davalı işyerinde çalışmış ve feshe kadar çalışma saatleri ve performansı konusunda ciddi hiçbir savunması alınmamış olmasına rağmen 5.5.2006 günü Cuma günü öğle molasında işyerine geç geldiği iddiası ile savunmasının alınmış olması ve aynı gün işine son verilmesinin davacının dini inançlarından dolayı işyerinde baskı yapıldığı kanaatini oluşturduğu, bu itibarla, davacının tanık beyanları ve dosyaya ibraz edilen doktor raporuna göre manevi tazminata hak kazandığı belirtilerek manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, gelir kaybına yönelik talebinin ise reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacının manevi tazminat talebi yerel Mahkemece kabul edilmiş ise de, işverenin hangi eyleminin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu açıkca ortaya konup, değerlendirilmeden davacının iş sözleşmesinin dini inançları nedeni ile sona erdirildiğinin kabulü şeklindeki soyut gerekçe ile sonuca gidilmesi hatalıdır. Mevcut delillere göre manevi tazminatın unsurları bulunmadığından davanın reddi yerine kabulü bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: