KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2011/9795 E., 2013/13853 K.·Mahkemesi :iş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Mayıs 2013
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, günlük çalışma ücreti alacağı, resmi tatil ücreti, bayram izin ücreti ile fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatları, ulusal bayram ve genel tatil ve ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının kendilerinin taşeronu olan ... ile parasal ilişkiye girdiğinden iş sözleşmesinin haklı nedenle feshettiklerini, davacının hiçbir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve tanık beyanlarına dayanılarak davacının işverenin güvenini sarstığı gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı avukatı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Davacının kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ve ücret alacakları talebinde bulunduğu, Mahkemece davanın reddine karar verildiği ancak karar gerekçesinde feshe yönelik açıklamalar yapıldığı diğer taleplere yönelik hiçbir gerekçe gösterilmediği anlaşılmaktadır.
Karar tarihinde yürürlükte bulunan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141. maddesi ile HUMK’nun 388 vd maddelerinde hükmün ve gerekçenin nasıl oluşturulacağı açıkça belirtilmiştir. Mahkeme kararları gerekçeli olmak zorundadır. Bu nedenle tüm taleplere yönelik gerekçe içermeyen kararın bozulması gerekmiştir.
F) Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2011/9795, K. 2013/13853, 8 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama