Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/10393 K.2014/16447

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili.

Müvekkilinin davalı işyerinde 26 Şubat 2006 tarihinde uzun yol ağır vasıta tır şoförü olarak çalışmaya başladığını ve iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği 13 Kasım 2009 tarihine kadar çalıştığını, davalı işveren tarafından davacının, kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmediğini, çalışma süresi boyunca haftanın 7 günü 05:00-23:00 saatleri arasında çalışan davacının fazla çalışma ve hafta tatili çalışma ücretlerinin ödenmediğini, yine ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştırılan davacının çalıştığı günlere ait ücretlerinin ve 2009 yılı Ekim ayına ait ücreti ile Kasım ayına ait 13 günlük ücretinin ödenmediğini,

davacının UND harcırah alacaklarının da işveren tarafından ödenmediğini, davalı işyerinde 1.500,00 TL net ücret ile çalışan davacının yemek ve servis hizmetinin işveren tarafından karşılandığını, davalı işverene PTT vasıtası ile ihtarname gönderildiğini ancak davalı işverenin davacıya işçilik alacaklarını ödemediğini iddia ederek,

fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla, kıdem tazminatı olarak 100,00 TL, ihbar tazminatı olarak 100,00 TL, fazla çalışma ücreti olarak 3.000,00 TL, hafta tatili alacağı olarak 2.000,00 TL, ulusal bayram ve genel tatil alacağı olarak 100,00 TL, UND harcırah alacağı olarak 100,00 TL, ücret alacağı olarak 100,00 TL nin davalıdan tahsiline, kıdem tazminatına iş akdinin fesih tarihinden itibaren, diğer alacaklara, ihtarnamenin tebliğinden itibaren, ihbar tazminatına yasal faiz,

diğer alacaklara bankalarca mevduata uygulanan en yüksek banka mevduat faizi yürütülmesine yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş akdinin, haklı ve geçerli nedenlerle feshedildiğini, davacının davalı işyerinde 28/02/2006 tarihinde şoför olarak çalışmaya başladığını, yıllık izne giden davacının izin sonrası işbaşı yapması gereken tarihte işbaşı yapmadığını, 07/12/2009, 08/12/2009 ve 09/12/2009 tarihlerinde işe gelmediğini, davacının yıllık izin dönüşüne denk gelen günler için davalı işverenden izin almadığı gibi herhangi bir mazeret de bildirmediğini, bu nedenle işveren tarafından davacıya ihtarname gönderilerek,

işe gelmesini engelleyecek haklı bir sebebi var ise, haklı olduğu gösteren belgeyi 3 gün içinde işverene sunmasının istendiğini, aksi halde iş akdinin haklı ve geçerli nedenlerle feshedileceğinin bildirildiğini, ihtarnamenin 14/12/2009 tarihinde davacıya tebliğ edildiğini ancak davacının gerekli belgeleri ibraz etmemesi nedeniyle iş akdinin feshedildiğini, iş akdi haklı ve geçerli nedenlerle feshedilen davacının, kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, davacının, davalı şirketten herhangi bir hak ve alacağı bulunmadığını, davalı işyerinde UND harcırahı diye bir uygulama olmadığını,

şehirlerarası ve yurt dışı seferlere giden şoförlere zorunlu harcamalar için yol harcırahı verildiğini ancak bu harcırahın ücret olarak ödenmediğini, yol harcırahının, otoban geçiş ücreti, otopark ücreti, gümrük işlemleri, bekleme ücreti ve kantar ücreti bedeli gibi verildiğini, sefer dönüşü yapılan harcamalara ilişkin belgeler ile harcırah hesabının kapatıldığını, davalı işyerinde tır şoförü olarak çalışan davacının, uluslararası araç kullanma kuralları ile Karayolları Trafik Kanunu ve diğer düzenlemelerde belirtilen araç sürme ve dinlenme sürelerine uymak zorunda olduğunu, davacının,

sürüş saatlerini ve dinlenme zamanını kendisi ayarladığını, dolayısıyla davacının fazla çalışmasının söz konusu olmadığını, dava dilekçesinde iddia edildiği gibi resmi ve dini bayramlarda çalışma olmadığını, sefer sırasında genel tatile denk gelinmesi halinde, çalışılan günlerin ücretinin ödendiğini, davacının hafta tatili yapmadan sürekli çalışmasının mümkün olmadığını, istisnai olarak hafta tatili yapmadığı durumlarda, hafta tatili ücretinin ödendiğini, davacının 2009 yılı Ekim ve Kasım aylarına ait ücret alacağı olmadığını, ücret alacaklarının ödendiğini, davacının kusuru ile sebebiyet verdiği hasarlar,

trafik cezaları ve araç yakıtındaki kullanım dışı azalmaların davacının maaşından mahsup edildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, fazla mesai iddiasında bulunmuş ve bu iddiasını ispat için tanık beyanlarına ve takograf kayıtlarına dayanmıştır.

Mahkemece takograf kayıtları üzerinde yapılan incelemede, davacının Karayolları Trafik Kanunu ve buna bağlı yönetmeliğe göre belirlenen süreden fazla araç kullandığı süreler belirlenmiş ve buna bağlı olarak da hesap bilirkişisi, davacının fazla mesai süresini belirlemiş, mahkemece Karayolları Trafik Kanunu ve buna bağlı yönetmeliğe dayanılarak kilometre başına prim ödemesi de dikkate alınarak davacının fazla mesai ücreti reddedilmiş ise de mahkemenin bu yorumu yerinde görülmemiştir.

Şöyle ki; davacı işçi, yasa ya da yönetmeliklerde veya iş sözleşmesinde belirlenen süreden fazla çalıştığını tanık dâhil her türlü delille ispatlayabilir. Somut olayda davacı, tanık beyanları ve takograf kayıtlarıyla fazla mesai iddiasını kanıtlamıştır. Mahkemece yapılacak iş, davacının kilometre başına prim alması nedeniyle fazla mesainin sadece %50 zamlı kısmını hesaplayıp hakkın özünü etkilemeyecek oranda takdiri indirim yaparak sonuca gitmektir. Fazla mesai ücretinin yerinde olmayan gerekçeyle reddi hatalıdır.

3-Mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm özetinde ücret alacağı 1.422,20 TL olarak hüküm altına alınmış ise de, ücret alacağının gerekçeli kararın hüküm sonucunda 933,30 TL olarak hüküm altına alınması HMK’ nin 298/2. Maddesinde belirtilen kısa karar-gerekçeli karar çelişkisi olup başlı başına bozma sebebidir.

4-Davacı vekili, hem dava hem ıslah dilekçesinde kıdem tazminatı dışındaki alacaklar açısından temerrüt tarihinden itibaren faiz talep etmiştir. Mahkemece her iki dilekçede belirtilen ihtarname ve temerrüt iddiaları değerlendirilerek kıdem tazminatı dışındaki alacakların faiz başlangıcı buna göre belirlenmelidir.

F) Sonuç: