Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/11423 K.2012/9867

Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18-21. maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 25.10.2010 gün ve 2009/31765 Esas, 2010/30422 Karar sayılı ilamı ile “Somut uyuşmalıkta davacı işçinin işyerinde Genel Müdür, davalı işverenin ise davacının Genel Müdüre bağlı Satış Direktörü olarak görev yaptığını beyan ettikleri, davacı Genel Müdür ise, işletmenin bütünü sevk ve idare eden kişi olarak işveren vekili konumunda, Satış Direktörü ise Genel Müdüre bağlı işveren vekili yardımcısı konumunda çalışmakta olduğundan iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağı, davanın bu nedenle gerektiği, diğer taraftan,

işveren vekili yardımcısı olarak çalışan davacının koşulsuz dilekçesi ile işyerinden istifa ederek ayrıldığı, kıdem ve ihbar tazminatının ödendiği anlaşılamadığı gibi davacının daha önce ayrılan bir işçi ile ortak olarak davalı işveren ile aynı iş kolunda faaliyet gösteren bir şirketi fesihten önce kurdukları, davacının ayrılması için bir nedeni olduğu gibi istifa iradesini fesada uğratıldığını da kanıtlanmadığı, kabule göre de işe başlatmama tazminatının fazla takdir edildiği” gerekçesi ile kararın bozulmasına ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3 maddesi uyarınca davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, dairemiz kararında eksiklik olduğunu, davacının işveren vekili konumunda olmadığını, istifa belgesinin matbuu olduğunu, işveren feshi bulunduğunu, kararın tavzihi ve aynı zamanda düzeltilmesi ile kaldırılarak yerel mahkeme kararının onanması gerektiğini belirterek, tavzih ve karar düzeltme isteminde bulunmuş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

YARGITAY KARARI