Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/12444 K.2014/17226

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, tanker şoförü olarak davalı işyerinde 09.02.2007 tarihinde çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin 06.12.2010 tarihinde haklı neden olmadan feshedildiğini, aylık ücretinin net 950,00 TL+prim olduğunu, hafta ve genel tatil günlerinde çalıştırıldığını, fazla çalışmasının söz konusu olduğunu iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, Mersin'deki işlerin azalması nedeniyle davacının İstanbul Haramidere/Avcılar'daki işyerinde görevlendirildiğini, işyeri değişikliğini elden tebellüğden imtina etmesi nedeniyle 03.12.2010 tarihinde tebliğ edilen noter bildirimi ile 15 gün içerisinde yeni görev yerinde işe başlamasının veya 3 işgünü içerisinde değişikliği kabul edip etmediğinin bildirilmesinin istenildiğini, davacının 06.12.2010 tarihinde işi ve işyerini terk ettiğini, kendisine yapılan tebligata rağmen de işe başlamadığını, bu nedenle iş akdinin haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının işyerinin değiştirildiği, davacının bu değişikliği kabul etmediği, devamsızlığına ilişkin tutanaklar tutulmuş ise de davacının, davalının Türkiye'deki her işyerinde çalışacağına ilişkin tarihsiz taahhütnamenin davacı işe girerken her işçiden istenen bir belge olması ve işe girmek için bu belgeyi imzalamak zorunda hissetmesi nedeni ile hukuku değerinin olmadığı bu nedenle davalının davacının işyerini önemli ölçüde değiştirmesinin davacının işten çıkarılması ile aynı sonucu doğurduğu gerekçesiyle açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işyerinde mesai saatlerinin 08.00-18.00 saatleri arasında olduğunu ancak sürekli fazla mesai yaptıklarını iddia ederek fazla çalışma isteminde bulunmuş, davalı bu iddianın doğru olmadığını savunmuştur. Mahkemece davacının fazla çalışma ücret alacağı kabul edilmiş isede; bu kabul dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının haftada 2 kez sefere çıktığı ve her seferin 2 gün sürdüğü kabul edildiğinde, seferde geçen (9 saat x 2 sefer x 2 Gün = 36 saat) 36 saate ilaveten 07.00 – 16.00 saatleri arasındaki 9 saatlik süreçte 1 saat ara dinlenme dışında 8 saatten 16 saatlik süre gözetilerek davacının haftalık çalışması (36 + 16 = 52 ) 52 saat olduğu ve böylece davacının haftalık 7 saat fazla çalışma yaptığı, eğer davacının sefer dışında işyerinde boşta beklenen sürelerin fazla çalışma hesabında değerlendirilemeyeceği kanaati oluşursa davacının fazla çalışma alacağının bulunmadığı belirtilmiş; Mahkemece aksi kanaat oluşması hali için boşta geçen süreler dahil edilerek fazla çalışma hesabı yapılmıştır.

Mahkemece, fiili çalışma süresi dikkate alınarak yapılan hesaba itibarla davacının fazla çalışma alacağı olmadığından istemin reddine karar verilmesi gerekirken, gerekçesi dahi açıklanmadan yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3- Hükmedilen alacakların net ya da brüt olduğunun belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: