Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/12526 K.2014/18022

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı işveren vekili, canlı müzik hizmeti de verilen restorant işyerinde çalışmak üzere davalı işçinin ses ve gösteri sanatçısı olarak çalışması için davacı işveren ile davalı işçi arasında belirli süreli iş akti imzalandığını, sözleşmenin başlangıç tarihinin 29.12.2010 olarak kararlaştırıldığını, davalının tanıtımı için davacı işverenin pek çok reklam masrafı yaptığını, 29.12.2010 tarihinde davalı işçinin davacı işvereni arayarak işe başlamayacağını, sözleşmeyi iptal ettiğini bildirdiğini,

yılbaşı gecesi için çok sayıda özel rezervasyon alan davacı işverenin davalının haksız biçimde sözleşmeyi ihlal ederek işe başlamaması nedeni ile zarara uğradığını, birçok rezervasyonun iptal edildiğini, ayrıca piyasada işletmeye olan güvenin sarsıldığını ileri sürerek sözleşmenin 7. maddesindeki cezai şart hükmü gereğince 20000 TL. cezai şart alacağını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı işçi vekili, görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu, ortada 4 günlük ve feshedildiğinde başlamamış bir sözleşme bulunduğunu, davacı işverenin sözleşme hükümlerine aykırı şekilde davalı işçiye ücreti için sözleşmeye göre vermesi gereken senetleri vermediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, talebin sübut bulduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı işveren vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, taraflar arasında düzenlenen 09/12/2010 düzenleme tarihli sözleşmenin 7. maddesinde "bu sözleşmede belirtilen yükümlülüklerin herhangi birine uyulmadığı takdirde mağdur olan tarafın sözleşme süresinin sona ermesini beklemeksizin sözleşmeyi fesh ve karşı taraftan 20.000 TL. tazminat talep edebileceği" belirtilmiştir. Cezai şartı düzenleyen bu sözleşme hükmüne göre, cezai şart talep edebilme hakkı, sözleşmeyi haklı fesheden tarafa tanınmıştır. Davacı işverenin sözleşmeyi fesheden taraf olmayıp, sözleşmeyi fesheden tarafın davalı işçi olması karşısında davacı işverenin, sözleşmede belirlenen bu cezai şart hükmüne göre davalı işçiden cezai şart isteme hakkı bulunmamaktadır. Cezai şart talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır.