Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/13403 K.2014/18123

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi M.Kılınç tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 22.12.2006-08.07.2009 tarihleri arasında kaynakçı ustası olarak 1.070 TL ücret karşılığı yemek ve servis sosyal haklarından yararlanarak çalıştığını, iş akdinin işverenlerce haksız olarak feshedildiğini, haftanın 6 günü 08.00-18.00 arasında, milli bayram ve genel tatillerde de çalıştığını, fazla mesai, genel tatil, yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davacının Ö.şirketinde çalıştığını, diğer davalı şirketle herhangi bir bağlantısı veya çalışması söz konusu olmadığını, bu nedenle Ö.şirketine karşı açılan davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, davacının iş akdinin izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmediğinden işverence haklı nedenlerle feshedildiğini, ayrıca davacının Ankara 3. İş Mahkemesinde iş kazası nedeniyle tazminat davası açtığını ve bu davadaki beyanları ile çeliştiğini, herhangi bir şekilde iş kazası geçirmediğini, fazla çalışması bulunmadığını, son ücretinin 545 TL olduğunu, bu durumun imzalı maaş bordrolarında açıkça görüldüğünü, bayram ve genel tatillerde çalışmadığını, çalıştığı zaman ödendiğini, yıllık izin hakkını kullandığını savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulü ile kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkilinin 22.12.2006-08.07.2009 tarihleri arasında çalıştığını iddia etmesine rağmen, bilirkişi raporundaki davacının hizmet döküm cetveline göre 22.12.2006-08.01.2008 tarihleri arasında Ö. firmasında, daha sonra iş akdinin sona erdiği 30.07.2009 tarihine kadar Ö. firmasında olmak üzere toplam 2 yıl 7 ay 8 gün çalıştığı yolundaki tespite itibarla hüküm kurulması, davacı vekili, müvekkilinin haftanın 6 günü 08.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını iddia ederek fazla mesai ücreti talebinde bulunmasına rağmen, bilirkişi raporundaki davacının haftanın 5 günü 08.30-18.00, 1 gün de 08.30-21.00 arasında çalıştığına dair hesaplamaya itibarla karar verilmesi,

Taleple bağlılık kuralına aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davada birden fazla davalı olup, alacakların davalılardan müştereken ve müteselsil olarak tahsiline karar verilmesi yerinde ise de, vekâlet ücreti ve yargılama giderleri açısından hangi davalının sorumlu olduğu açıklanmadan “davalıdan” denilerek hüküm kurulmasının infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi hatalı olup ayrı bir bozma sebebidir.

F) Sonuç: