Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/14222 K.2014/18339

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili. Müvekkilinin davalı işyerinde 01.06.2002-20.02.2010 tarihleri arasında taş ocağı ve beton santralinde kepçe operatörü olarak çalıştığını,davacının sigorta girişinin 01.02.2003 tarihinde yapıldığını,davacının en son aylık ücretinin 1.100 TL olup işyerinde 2 öğün yemekten faydalandığını,davalının davacıyı son 2 ayda iş azlığı sebebi ile ücretsiz izne çıkardığını, iş olduğunda çağırarak çalıştırdığını ve bu sebeple davacının aylık ücretinden kesintiler yaptığını,

davacının davalıdan kendisine devamlı iş verilmesi için ısrarlı olması üzerine davalının davacıya bu şekilde çalışmayacak isen işi bırak,git,diyerek davacının işine son verdiğini,davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığını,davacının davalı işyerinde haftada 7 gün 07-19 saatleri arasında çalıştığını,davacının 1 haftada 32 saat fazla çalışma yapmış olup davalının fazla çalışma ücretini ödemediğini,davacının 1 haftada 7 gün çalışmış olmasına karşın davalının hafta tatili çalışma ücretini de ödemediğini,davalının davacının aylık ücretinin tamamını bordroda göstermediğini ve yasal asgari ücret kadar olan kısmını gösterdiğini,bordroda

gösterilen ücretin bankaya yatırıldığını, kalan ücret alacağının elden ödendiğini belirtmiş ve davalının son 2 ay davacıya iş yokluğu gerekçesi ile elden ödediği kısmı ödememeye başladığını,davacının dini bayramlar dışında tüm milli bayramlar ve resmi ve genel tatillerde çalıştığını ve davalının davacının bu çalışmalarının karşılığını yasalara uygun olarak ödemediğini,davalının yıllık izinleri yasaya uygun olarak kullandırmadığını iddia ederek,

davalıdan 500 TL kıdem tazminatı,1000 TL ihbar tazminatı, 4000 TL fazla mesai ücreti alacağı,1000 TL hafta tatili alacağı, 1000 TL yıllık izin alacağı,1000 TL ücret alacağı,500 TL bayram genel tatil çalışma ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının davalı işyerinde 01.02.2003 tarihinde çalışmaya başladığını,22.02.2010 tarihinde 4 gün izin almadan ve haklı sebep olmadan işe gelmediğini ve iş aktinin davacının devamsızlığı sebebi ile İş Kanunu 25/II-g maddesine göre haklı sebeple feshedildiğini, davacının aylık ücretinin brüt 729 TL olduğunu, fazla mesai yapılması durumunda bordroda gösterildiğini ve ödendiğini, bunun dışında davacının fazla çalışma yapmadığını, işyerinde 08.30-17.30 saatleri arasında çalışıldığını, davacının haftada 1 gün tatil yaptığını, bayram ve genel tatillerde çalışma yapılmadığını, davacının yıllık izinlerine kullandığını ve ücretlerinin ödendiğini, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Beton santralinde kepçe operatörü olarak çalışan davacı 07.30-19.00 saatleri arasında çalışıldığını beton dikme işinin yoğun olduğu dönemlerde 23.00-24.00 e kadar çalışmaya devam ettiklerini iddia etmiştir.

Davacı tanıkları 07.30-18.00 mesai saatlerinde çalıştıklarını ve gece 23-24 bazen 03.00-04.00'e kadar fazla çalışma yaptıklarını beyan etmişlerdir Dosyaya ibraz edilen bordrolarda 2-3 saat şeklinde fazla çalışma tahakkuklarının bulunduğu anlaşılmaktadır., Davacı ve tanıklar bordrolarda yer alan fazla çalışma tahakkuklarının gerçeği yansıtmadığını fiilen çalıştıkları sürenin daha fazla olduğunu beyan etmiştir.

Davacının yaptığı işin niteliği göz önüne alındığında bordrolardaki fazla çalışma tahakkuklarının gerçek durumu yansıtmadığı anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporunda fazla çalışma tahakkuku bulunan aylar dışlanarak fazla çalışma alacağının hesaplanması hatalıdır.

Mahkemece ek rapor aldırılarak davacının tespit edilen fiili çalışma saatlerinden bordrolarda tahakkuk bulunan aylara ilişkin fazla çalışma süreleri mahsup edilerek fazla çalışma alacağının hesaplanması gerekirken yazılı gerekçe ile kabule karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.