Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/15413 K.2014/14603

Dava

Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, ücret ile vergi iadesi alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 06.05.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davalı adına Avukat F.. Ö.. geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı işçi, davalı şirkette 01/12/1997 tarihinden 08.10.2007 tarihine kadar aralıksız olarak çalıştığını, yaptığı işin silindir operatörlüğü olduğunu, nitelikli bir işçi olması münasebetiyle almış olduğu son net ücretin aylık 900,00 TL olduğunu, iş akdinin 08.10.2007 tarihinde haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, davalıya işçilik alacaklarının ödenmesi hususunda davalı işverene 01.08.2008 tarihli ihtarnameyi (temerrüt tarihi) keşide etmesine ve davalıya 07.08.2008 günü tebliğ edilmesine rağmen, davalı şirketin dava konusu hak ve alacakları ödemediğini beyanla kıdem, ihbar, izin, fazla çalışma ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, ücret ve vergi iadesi alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket, davacının davalı şirkette istikrarlı bir çalışmasının olmadığını, davacının iş akdinin devamsızlık sebebiyle haklı olarak feshedildiğini savunmuş, daha sonra savunmasını değiştirerek yasal haklarının ödendiğini belirtmiştir

Mahkemece, Sigorta kayıtlarına göre davacıya ait, davacının davalı işyerinde çalışmalarını gösterir 01.12.1997, 19.10.1998, 01.06.1999, 08.02.2000, 15.06.2000, 08.11.2001, 23.05.2002, 30.07.2002, 26.07.2006, 26.09.2006, 26.09.2007 tarihli işe giriş, 01.11.1998, 01.01.1999, 06.08.1999, 23.08.2000, 22.05.2002, 29.07.2002, 03.07.2003, 25.09.2006, 25.09.2007, 26.07.2006, 26.09.2006, 26.09.2007 tarihli işten çıkış bildirgelerinin bulunduğu ancak davacının aralıksız çalıştığı gerekçesiyle hesaplamaya gidilerek isteklerin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 10.12.1997 – 08.10.2007 tarihleri arasında aralıksız çalıştığı iddiasına değer verilerek hesaplamaya gidilmiş, mahkemece istek doğrultusunda karar verilmiştir. Davacı işçinin başka bir işçinin açtığı davada tanıklığı sırasında 1997 yılında girdiği, 1998 yılından 2001 ve 2002 yılları arası çalışmaya ara verdiği, 2002 sonrasında feshe kadar aralıksız çalıştığını beyan etmiştir. Davacı işçi bu beyanı ile bağlı olup, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları da anılan dönemler için aralıklı çalışmaya işaret etmektedir. Bu durumda davacının açıklamasında geçtiği gibi 1998 yılından 2001 ve 2002 yıllarına kadar olan dönemde kurum kayıtlarına itibar edilerek hizmet süresi belirlenmelidir.

3-Günde 12 saat çalışma süresinden ara dinlenme süresi 1.5 saat yerine yarım saat olarak hesabı hatalı olup ayrı bir bozma nedenidir.