Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/15770 K.2014/19077

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılardan B.. T.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 03.10.2006 tarihinden itibaren davalı C. tarafından haksız olarak işten çıkarıldığı 12.02.2009 tarihine kadar diğer davalı B.S. Çimentonun Söke’de bulunan fabrika bünyesinde iş makinesi operatörü çalıştığını, davacının davalı şirketler nezdinde 2 yıl 4 ay 9 gün boyunca çalıştığını, 12.02.2009 tarihinde hiçbir neden ve gerekçe gösterilmeden İş Kanunu madde 17’ye göre işten çıkarıldığını, kıdem tazminatı ile diğer hak ve alacaklarının ödenmediğini, 1.000 TL ücretle çalıştığını, davalılar arasında asıl alt işveren ilişkisi bulunduğunu iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, ücret, yemek, vergi iadesi, dini ve milli bayram alacaklarının faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı B.. T..

Vekili, davacının diğer davalı şirketin işçisi olduğunu, ancak davacının hangi koşullarda çalıştırıldığının müvekkilince bilinemeyeceğini, diğer davalının yükleme, boşaltma, temizlik ve malzeme figüre işleri ile uğraştığını, yaptığı işe göre fatura kesmek suretiyle hak edişini müvekkilinden tahsil ettiğini, yapılan işte müvekkili şirketin kendi işçilerini çalıştırmasının da söz konusu olmadığını, davacının da diğer davalının ihale ya da pazarlık yolu ile iş aldığını açıklıkla belirttiğini, diğer şirketin sadece müvekkili şirkete hizmet vermediğini, aynı mahiyetteki hizmeti başkalarına da sağladığını,

aynı mahiyetteki işler için başkalarına da fatura düzenlediğini, C. firmasının işçilerini münhasıran müvekkili şirkete ait işlerde çalıştırmadığını, başka kuruluşlarda da çalıştırdığını, bu durumda diğer davalının müteahhit, müvekkilinin ise ihale makamı olarak kabul edilmesi ve işçilerin haklarından sorumlu tutulamayacağını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, ücret, yıllık izin, ulusal bayram genel tatil, vergi iadesi ve yemek ücreti alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsil olarak tahsiline karar verilmiştir

D)Temyiz:

Karar davalı B. S. Çimento Sanayi T.A.Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Hesaplamaların brüt ücret üzerinden yapılıp sonradan nete çevrilmesi gerekirken, doğrudan net rakamlar üzerinden yapılması temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalı B.. T..'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda tazminata esas ücret hesaplanırken çıplak ücrete ücretin eki olmayan asgari geçim indiriminin ilave edilmesi hatalıdır.

4-Fazla mesai ve genel tatil ücreti giydirilmiş ücret üzerinden hesaplandığı gibi, en son günlük rakam olan 37,17 TL’nin 2006 yılı günlük ücreti olarak alınıp sonraki yıllarda asgari ücrete oranla artırılması hatalıdır.

Mahkemece, davalı lehine oluşan usulü kazanılmış hak da dikkate alınarak, en son ücret net 1.000 TL olarak kabulü ile, bu ücret fesih tarihindeki net asgari ücrete oranlanarak bulunacak katsayı dönemin net asgari ücreti ile çarpılarak dönem net çıplak ücreti bulunup fazla mesai ve resmi bayram genel tatil alacakları hesaplanmalıdır.

F)Sonuç: