Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/15957 K.2014/18734

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız fesih edildiğini ileri sürülerek, kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmesine karar verilmesi talep edilmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davacının iş akdinin işyerindeki bir kadın işçiye cinsel tacizde bulunduğu gerekçesiyle haklı nedenle sonlandırıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı iş sözleşmesinin işverence haksız fesih edildiği iddiasıyla alacak talebinde bulunmuştur. Yerel mahkeme ise işverenin savunduğu davacı işçinin başka bir kadın çalışana tacizde bulunduğu yolundaki işveren savunmasını somut delillerle kanıtlamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, ulaşılan bu sonuç dosyadaki delillere uygun değildir.

Tanık beyanlarının hep birlikte değerlendirilmesinden ve olay mağduru Dilek’ in mahkemece alınan ifadesine göre, davacı işçinin adı geçen kadın işçiye yönelik olarak cinsel taciz niteliğinde söz ve davranışlarda bulunduğu, kadın işçinin bu davranışlar nedeniyle bir kaç kez vardiya değişimi talebinde bulunduğu ve akabinde olayın işverence öğrenilmesi neticesinde işverence fesih hakkının kullanıldığı açıktır.

Bir kadın çalışanın iffetini ortaya koyarak olmayan bir taciz olgusunu ileriye sürmesi hayatın olağan akışına uygun olmadığı gözönüne alındığında sadece bu beyanının dahi işverenin feshinin haklı olduğunu ispata yeterli olacağı gözetilmeden davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç: