Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/16042 K.2013/15866

Davacı, davalıya ait işyerinde çalışırken işyerinde örgütlenmeye başlayan sendikaya üye olduğunu, bundan sonra işverence sendikaya üye olmayan işçilere haricen 110,00 TL ödeme yapılıp sendikalaşmanın önlenmek istendiğini ve ayrımcılık yapıldığını, yaklaşık 10 ay sonra da sendikal nedenle kıdem tazminatı ödenerek fesih yapıldığını belirterek, ayrımcılık tazminatı ve fark ücret alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iş güvencesi kapsamında olduğunu, iş güvencesi kapsamındaki işçilerin ayrımcılık tazminatı isteyemeyeceğini, işe iade davası açarak iş güvencesi tazminatı isteyebileceğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, işverenin akit devam ederken sendikal nedenle ayrımcılık yaptığı sonucuna varılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya Tetkik Hakimi ... tarafından incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir. Ancak mahkemenin gerekçesi yetersizdir. Somut olayda, davacının iş güvencesi hükümlerine tâbi olduğu ve fesihten sonra işe iade davası açmadığı tartışmasızdır.

Davalı işveren, işyerinde gerçekleşen sendikal örgütlenmeyi kırmak için sendikaya üye olmayan işçilere haricen aylık 110,00 TL ödemelerde bulunarak iş sözleşmesinin devamı sırasında sendikal nedenle ayrımcılık yapmış ve yaklaşık 10 ay sonra iş sözleşmesini sendikal nedenle feshetmiştir. Davacı, sendikal tazminat isteyebilecekken ayrımcılık tazminatını tercih etmiştir. 6100 sayılı HMK.26. maddesi uyarınca hâkim taleple bağlıdır.