KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2012/16189 E., 2014/19203 K.·Mahkemesi : Bakırköy 5. İş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Haziran 2014
- Tarihi
- 07/03/2012
- Numarası
- 2010/289-2012/155
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık ücretli izin alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Dosya kapsamından; Mahkemece iki defa bilirkişi incelemesi yaptırılarak rapor alındığı, ikinci ek raporda zamanaşımı defi dikkate alınarak dava konusu alacakların hesaplandığı ve her iki raporda da alternatifli aylık ücret miktarına göre iki seçenekli hesaplamanın yapıldığı görülmüştür.
Temyize konu kararın gerekçesinde hangi bilirkişi raporunun, hangi seçeneğine itibar edildiği belirtilmediği gibi, hüküm fıkrasındaki alacaklardan kıdem ve fazla çalışma ücreti alacağının 18.10.2011 havale tarihli ilk bilirkişi raporunun 2. seçeneğine göre, yıllık ücretli izin alacağının ise 1. seçeneğine göre karar verildiği görülmekle çelişki oluşturulmuştur.
Belirtilen sebeple, kararın HMK'nun 298/2 ve 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı YİBK uyarınca salt gerekçe ve hüküm arasındaki çelişki sebebiyle bozulmasına karar verilmiştir.
F) Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2012/16189, K. 2014/19203, 12 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama