Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/16256 K.2014/20316

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş, ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi M.Güven tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı işyerinde 01/05/2001 tarihinden itibaren uluslararası tır şöförü olarak asgari ücret (+) sefer primi ile çalışmak üzere anlaşarak işe başladığını ve 25/05/2006 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, ancak asgari ücret maaş alacaklarının müvekkiline ödenmediğini buna ek olarak tam ve eksiksiz ödenmesi gereken sefer primlerinden de kesinti yapıldığını, müvekkiline yıllık izin kullandırılmadığı gibi ücretlerinin de ödenmediğini bu koşullar altında iş akdini devam ettiremeyen müvekkilinin iş akdini 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24.maddesi gereğince haklı nedenlerle feshetmek zorunda kaldığını iddia ederek kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının, 01.05.2001 tarihinden 28/10/2001 tarihine kadar sadece 5 ay süre ile müvekkili şirkette çalıştığını, kendi isteği ile istifa ettiğini, müvekkili şirketten ayrıldıktan hemen sonra başka bir işyerinde çalışmaya başladığını, bir yıllık kıdemi bulunmayan davacının kıdem tazminatına ve yıllık izine hak kazanamayacağını, belirtilen hizmet süresi dışında müvekkili şirkete husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Taraflar arasında, iş ilişkisinin işçinin istifası ile sona erip ermediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Genel olarak iş sözleşmesini fesih hakkı, karşı tarafa yöneltilmesi gereken tek taraflı bir irade beyanı ile iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren, bozucu yenilik doğuran bir haktır. İşçinin haklı nedenle iş sözleşmesini derhal feshi 4857 sayılı İş Kanununun 24 üncü maddesinde düzenlenmiştir. İşçinin önelli fesih bildiriminin normatif düzenlemesi ise aynı yasanın 17 nci maddesinde ele alınmıştır. Bunun dışında Yasada işçinin istifası özel olarak düzenlenmiş değildir.

İşçinin haklı bir nedene dayanmadan ve bildirim öneli tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir. İstifa iradesinin karşı tarafa ulaşmasıyla birlikte iş ilişkisi sona erer. İstifanın işverence kabulü zorunlu değilse de, işverence dilekçenin işleme konulmamış olması ve işçinin de işyerinde çalışmaya devam etmesi halinde gerçek bir istifadan söz edilemez. Bununla birlikte istifaya rağmen tarafların belirli bir süre daha çalışma yönünde iradelerinin birleşmesi halinde, kararlaştırılan sürenin sonunda iş sözleşmesinin ikale yoluyla sona erdiği kabul edilmelidir.

İş sözleşmesinin istifa ile sona ermesi halinde, işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanması mümkün olmadığı gibi, ihbar ve kıdem tazminatlarına da hak kazanamaz.

Somut olayda, davacının el yazılı istifa dilekçesi ile işten ayrıldığı anlaşılmakla kıdem tazminatı isteminin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

3- Davacının yıllık izinlerini kullanıp kullanmadığı hususu da ihtilaflıdır.

Yıllık izin formlarına göre davacının yıllık izinlerini kullandığı anlaşılmakla bu istemin de reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

F) Sonuç: