Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/16274 K.2014/19047

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 07/12/1998 tarihinde davalıya bağlı Kartal'da bulunan İstanbul 1.Bölge Müdürlüğünde geçici işçi statüsünde çalışmaya başladığını, 2007 yılında kaloriferci kadrosunu alarak daimi işçi olduğunu, iş akdinin halen devam ettiğini, müvekkilinin 2002 yılından itibaren kalorifer sorumlusu olmasından dolayı görevi gereği 24 saat boyunca kurumda, kurum lojmanında ve misafirhanesinde sürekli çalıştığını, hafta sonları ve genel tatillerde de çalışmasına devam ettiğini,

davalı kurumun müvekkilinin kalorifercilik görevine ek olarak saat 17:00'den sonra bölge müdürlüğü bünyesinde bulunan 42 adet lojmanın çöplerini toplama gibi binaların genel temizliğinin de verildiğini, kimi zaman müvekkilinin güvenlik görevlisi olarak da çalıştığını, lojman ve bankanın güvenliğine dair nöbet tuttuğunu, bunun dışında 2009 yılı Mart ayında yapılan Dünya Su Kongresinde 9 gün boyunca görevlendirildiğini, buna göre müvekkilinin günde ortalama 4 saat fazla mesai yaptığını ve bu çalışmalarından doğan fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek,

müvekkilinin fazla mesai, hafta tatili , genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacıya hiçbir zaman hafta sonu tatili ile genel -resmi tatil çalışması yapması için talimat verilmediğini, lojmanların genel temizliği ve çöplerin toplanma işinin haftalık 45 saatlik çalışma süresi içinde yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilerek davacının fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir.

Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, yazılı evraka konu fazla çalışma, dünya su formu sebebiyle 2009 yılında 13.03.2009-23.03.2009 tarihleri arasındaki çok cüz'i bir süreye ilişkin olup, esasen sadece bu zaman diliminde fazla çalışma yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. 2008 yılı tebliğinde çöplerin 18.00-19.30 arası alınacağının belirtilmesi davacının fazla çalışma yaptığının tek başına kanıtı olamaz. 2003 yılı Mayıs ayı nöbet çizelgesine göre nöbet tutulan 01-02-05-07-08-09.05.2003 tarihlerindeki çalışma saatleri 08.30-17.00 arası olmakla bu günlerde de fazla çalışma yapıldığı ispatlanamamıştır. Bu sebeple, sadece su formu sebebiyle 13.03.2009-23.03.2009 tarihleri arasına ilişkin fazla mesai hesabı yapılması gerekirken tüm dönem için fazla mesai hesabı yapılması ve hüküm altına alınması hatalıdır.

3- Davacı işçinin hafta tatillerinde ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı da bir diğer uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davalı tanığı H.. C..'ın beyanından 2008 yılından sonra hafta tatili ve genel tatillerde çalışılmadığı anlaşılmakla, söz konusu bu günler için de hafta tatili ve genel tatil ücreti hesabı yapılması ve hüküm altına alınması hatalıdır.

F) Sonuç: