Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/1742 K.2012/4558

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı şirket avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı,haksız olarak işten çıkarıldığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş sözleşmesinin, işverence, işçinin işveren vekiline sataşması nedeniyle feshedilip feshedilmediği ile kıdem ve ihbar tazminatının istenip istenemeyeceği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Uyuşmazlığın normatif dayanağı 4857 sayılı yasanın 25/II-d maddesinde düzenlenen işçinin, işveren veya işveren vekiline sataşması halinde sözleşmenin işverence haklı nedenle feshidir. İşçinin sataşması kavramı yasada tanımlanmamış olup, somut olayın özelliğine göre mahkemece değerlendirilecektir.

İşçinin sataşma niteliğindeki eylemi, işveren açısından iş ilişkisini temelinden sarsmış ve güven duygusunu yıkmış ise bu maddeye göre haklı nedenle fesih sebebi olacak; işçinin sataşma niteliğindeki eylemi, güven temelini yıkmayıp işyerinde olumsuzluklara yol açıyorsa İş Kanunu 18. maddesi uyarınca geçerli nedenle fesih sebebi olacaktır. Eylemin İş Kanunu 18. maddesi kapsamında olması halinde işçi kıdem ve ihbar tazminatını alacaktır.

Eylem, İş Kanunu 25/II-d kapsamında ve ağırlığında olması halinde ise işçi kıdem ve ihbar tazminatı alamayacaktır.

Somut olayda, davacı, iş güvenliği önlemlerinin alınması ve izin ücretinin ödenmesini isteyince sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatını istemiştir. Davacı, tanık dinletmemiş ve haksız fesih iddiasına ilişkin delil sunmamıştır.

Davalı, davacının fesihten bir gün önce yönetici Kerim'den zam istediğini ve zam isteğinin reddedilmesi üzerine davacının “o zaman bana tazminatlarımı verin, işten ayrılacağım dediğini”, feshin yapıldığı ertesi gün ise, davacının işyerine geç gelmesi üzerine yönetici Mehmet'in davacıyı odasına çağırdığını ve davacının gitmeyeceğini söylemesi üzerine Mehmet'in aşağıya indiğini, davacı ile tartışmaya başladıklarını ve davacının işveren vekili Mehmet'e küfür ederek üzerine yürüdüğünü ve çevredekilerin ayırdığını, bu olay üzerine davacının sözleşmesinin haklı nedenle İş Kanununun 25/II. Maddesi uyarınca feshedildiğini belirtmiştir. Davalı taraf, savunmayı destekleyen tutanaklar sunmuş ve tutanak tanıkları savunmayı doğrulamıştır.

Mahkemece, müfettiş raporu gerekçe gösterilerek ve raporda feshin haksız olduğu belirtilip müfettiş raporunun aksi ispat edilemediğinden dava kabul edilmiştir.

Hükme gerekçe gösterilen müfettiş raporunda, davalının sunduğu tutanaklar değerlendirilmemiş ve tutanak tanıkları dinlenilmeyip 5 yıl kıdemi olan bir işçinin kendisini haklı olarak işten çıkartacak davranış gösteremeyeceği ve işverene sataşma olayının ispatlanamadığı belirtilmiştir. Yoruma dayalı soyut müfettiş raporunun hükme dayanak yapılması hatalıdır.

Davacı, haksız fesih iddiasına karşı tanık bildirmemiştir. Davalı işveren ise, davacının olay günü işveren vekilinin üzerine yürüyüp hakaret ettiğine ilişkin tutanaklar sunmuş ve duruşmada dinlenen tanıklar tutanak içeriğini doğrulamış olmakla, davalı taraf sataşma olayını ve feshin haklı nedenle yapıldığını ispat etmiştir.

Davacı işçinin, işyerinde işveren vekilinin üzerine yürüyüp hakaret etmesi, sataşma olup, haklı nedenle feshi gerektirecek ağırlıkta bir eylemdir.

Bu durumda mahkemece, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken yetersiz müfettiş raporuna dayanılıp fesih haksız bulunarak kıdem ve ihbar tazminatına hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: