Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/1746 K.2012/2884

Davacı, ulaşım bedeli ile başka işte çalıştırılma bedelinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Diyarbakır Köy Hizmetleri Müdürlüğü bünyesinde vasıflı işçi olduğunu, 5286 sayılı Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğünün Kaldırılması Ve Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunla mensubu bulunduğu Diyarbakır Köy Hizmetleri Müdürlüklerinin Diyarbakır İl Özel idaresi Müdürlüğüne devredilmesi üzerine davacının pozisyonu dışında başka bir pozisyonda çalıştırıldığını ve servisle işyerine ulaşımının sağlanmadığını bunun TİS.ne aykırı olduğunu ileri sürerek, ulaşım bedeli ve pozisyonu dışında başka işte çalıştırılma bedeli alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, Norm Kadro Yönetmeliğine göre 159 daimi işçi çalışması gereken Diyarbakır İl Özel İdaresinde 1000'den fazla sayıda işçi çalışmakta olduğunu, bu işçilerin il Özel İdaresinin hizmet götürdüğü alanlarda istihdam edilmelerinin mümkün olmadığını, bu sebeple İl Özel idaresinin ihtiyaç fazlası olan bir kısım işçileri gönüllük esasına göre sosyal hakları baki kalmak üzere, İl Milli Eğitim Müdürlüğü emrinde görevlendirdiğini görevlendirilen işçilerin oturdukları evlerin yakınındaki okullarda görevlendirildiklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının çalıştığı 2005 Eylül tarihinden Ocak 2009 tarihine kadar farklı pozisyonda çalıştırılma nedeniyle hak kaybına uğradığı ve davacının çalıştığı dönemde servis ile ulaşımının sağlanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının izinli olduğu günlerin hesaplamadan düşülüp düşülmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacının Diyarbakır köy hizmetleri müdürlüğünde çalışırken yasa gereği Diyarbakır il özel idaresine devredildiği, eleman fazlalığı nedeniyle okullarda görevlendirildiği anlaşılmaktadır.

Davacının yürürlükteki TİS 26 maddesine aykırı olarak farklı pozisyonda çalıştırılması nedeniyle günlük fark ödenmediği ve 71 maddesine göre servisle ulaşımının sağlanmadığı dosya içeriğinden anlaşılmıştır.

Ancak davacının yıllık izinde bulunduğu süreler dikkate alınmadan ulaşım bedelinin hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: