KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2012/18560 E., 2014/23402 K.·Mahkemesi : Ankara 4. İş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Temmuz 2014
- Tarihi
- 02/04/2012
- Numarası
- 2010/741-2012/711
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız fesih edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı işveren, iş sözleşmesinin ihale konusu işin son bulması nedeniyle haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar davalı vekili tarafından temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir
2- Davacının hizmet cetveline göre 31/8/2009 tarihinde çıkış bildirildikten sonra 1/9/2009 tarihinde başka işyerinden giriş bildirilmiştir. Davalı tanıkları ifadelerinde davacının ihaleyi kazanan yeni şirket olan dava dışı .. Ltd. Şti.nde işe başladığını beyan etmişlerdir. Mahkemece bu husus araştırılmamıştır. Mahkemece davalının işyeri devrine ilişkin iddiaları ve buna bağlı olarak davacının hizmet akdinin devam edip, etmediği araştırılmadan karar verilmesi hatalıdır.
F) Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2012/18560, K. 2014/23402, 3 Temmuz 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama