Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/2196 K.2014/6489

Davacı, davalı Bakanlığa ait Sağlık Müdürlüğü emrinde alt işveren işçisi olarak çalışırken haksız şekilde işten çıkarıldığını iddia ederek, kıdem-ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. S.. B.. vekili, husumet ehliyetlerinin olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı T.C. S.. B.. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının, haftada 6 gün 07.00-18.00 arasında 11 saat mesaide 1 saat ara dinlenmesi ile ve ayda 2 Pazar gününde de aynı şekilde çalıştığı, 6 günlük çalışmalar için haftalık 15 saat fazla çalışma hesaplandığı, 2 Pazar günündeki 10’ar saatlik çalışmalar yarıya bölünerek haftalık 5 saat daha fazla çalışma alacağı hesaplanmıştır. Ayrıca davacının pazar günleri çalışmaları için de hafta tatili alacağı hesaplanmıştır.

Pazar günlerindeki 10 saat mesainin 7,5 saati hafta tatili ücretine ve 2,5 saatlik kısım da fazla çalışma alacağına sayıldığında aylık 5 saat fazla çalışmanın dörde bölünmesi durumunda davacının Pazar çalışmaları için haftalık 1 saat 15 dakika fazla çalışma yaptığı sonucuna varılmaktadır. Böylece davacının haftalık fazla çalışması 16 saat 15 dakika olması gerekirken mahkemece haftalık 20 saat kabul edilmesi hatalıdır.