KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2012/2209 E., 2014/5983 K.·Mahkemesi :iş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Şubat 2014
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, davacının iş aktinin emeklilik sebebi ile feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı alacağını istemiştir.
B) Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili, davacının davalı ...'nın işçisi olmadığını, davanın husumet yönünden reddinin gerektiğini, taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalı ... Belediyesi'nin kentsel temizlik ve katı atık işlerinin tamamını ilgili mevzuatına göre ihale ettiği ve bu işlerin hizmet alınması yöntemi ile değişik firmalara yaptırıldığı, bu durumda davalı belediyenin asıl işveren, ihaleyi üstlenen firmalarında alt işveren konumunda olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Somut olayda, davacının ıslah dilekçesinde faiz talebi olmamasına rağmen ıslahen artırılan kısım için de faize hükmedilmesi taleple bağlılık kuralına aykırı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) Sonuç :
Hüküm fıkrasının kıdem tazminatına ilişkin 1 numaralı bendi tamamen çıkartılarak, yerine;
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2012/2209, K. 2014/5983, 25 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama