Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/2232 K.2014/5877

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız fesih edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile maaş, yol ücreti ,fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işverenler, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının 2010 Yılı Ocak ayı yol ücreti olarak 100 TL alacak talebi reddedildiğinden, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin kabul ve ret oranına göre hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

3- Davacı dava dilekçesinde 04.02.2010 tarihinde işine son verildiğini ancak buna rağmen sonraki gün işe gittiğini, işe alınmadığını ve devamında da 18.02.2010 tarihinde de işyerine gittiğini yine işe alınmadığını ifade ettiğine göre, birinci bilirkişi raporundaki gibi davacının 04.02.2010 tarihine kadar çalıştığı kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken, davacının itirazı neticesinde ek bilirkişi raporunda 18.02.2010 tarihi esas alınarak yapılan hesaplamaya itibarla karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece davacının 02.01.2008-04.02.2010 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilerek, alacakların bu hizmet süresine göre hesaplanması ve hüküm altına alınması gerekmektedir.

F) Sonuç: