Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/22341 K.2014/20315

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili özetle; müvekkilinin İstanbul Büyükşehir Belediyesinin Çamlıca Sosyal Tesislerinde gözleme ve kumpir için malzeme hazırlama işinde Nisan 1998-02.08.2010 tarihleri arasında devamlı çalıştığını, bu işi İstanbul Belediyesinden davalı şirketin alt işveren olarak aldığını, 1998-2004 yılları arası yılın tamamında, 2005-2010 yılları arasında ise her yıl Mart ayı başından Aralık ayı sonuna kadar devamlı çalıştığını, 1998-2007 yılları arasında işyerinde 7 çalışan olup, vardiyalı çalışıldığı halde daha sonra kadronun 4 e düşürülerek rızaları dışında tam zamanlı çalıştırıldıklarını,

işyerinde devamlı çalıştığı halde haberi olmaksızın giriş çıkış yapıldığını, haftada 7 gün çalıştığını, hafta içi sabah saat 10.00 da işe başlayıp saat 24.00 e kadar, Cumartesi ve Pazar günleri ise 09.00-24.30 saatleri arasında çalıştığını, patronun aracı ile evine gittiğinden patronun çıkışını beklediğini, yemek arası verilmediğini, en son net 1.200,00 TL aylık aldığını, ödemelerin elden yapıldığını, dini milli bayramlarda çalıştığını, izinlerin kullandırılmadığını, haklarını istediğinde işverenin aptal, geri zekalı gibi sözlerle hakaret edip 02.08.2010 tarihinde işten çıkardığını,

işyerindeki olumsuzlukları Belediye yetkililerine bildirdikleri halde önlem alınmadığını, her iki davalının alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla;kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsil edilerek müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı B. Gıda Tur. İnş. San. Ve Tic. Ltd. Şti vekili cevabında özetle; davacının işten haber vermeden kendisinin ayrıldığını, davacının 16.00-24.00 vardiyasında çalıştığını, haftada 6 gün çalıştığını, asgari ücret aldığını, yıllık izinlerini kullandığını, davacının gözleme yaptığını, çalışılan yer belediyeye ait bir yer olduğundan bayramlarda çalışmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı İ.. B.. vekili cevabında özetle; belediye ile yüklenici firmalar arasında alt işveren-asıl işveren ilişkisinin bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı belediyenin tüm, davalı şirketin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hafta tatili alacağının ispatlanma yükümlülüğü davacı işçi üzerindedir. Somut olayda, davacı tanıkları birbiriyle çelişik beyanlarda bulunmuşlardır. Davacı tanıklarından M. T. dahi, davalının savunmasını doğrular nitelikte beyanda bulunmuştur. Bu nedenle davacının hafta tatili alacağı talebinin reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç: