Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/22428 K.2014/22427

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 01/11/1997 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, 2010 yılı Ağustos ayında haksız ve bildirimsiz olarak işten çıkartıldığını, işçilik alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin, tatil ve ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 01/11/1997 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başlayıp, 15/01/2006 tarihinde emeklilik sebebiyle işten ayrıldığını ve kıdem tazminatının kendisine elden ödendiğini, davacının en son brüt 532,00 TL ücretle çalıştığını, alacağı bulunmadığını, taleplerin zamanaşımına uğradığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı Bakırköy 6. İş Mahkemesi'nin 2009/689 Esas sayılı dosyasında 18/08/2010 tarihinde tanık sıfatıyla verdiği ifadesinde, işyerindeki çalışma saatlerini açıklayarak, hafta tatilinde çalışılmadığını, izinlerini kullandığını, ödenmeyen ücretlerin daha sonra ödendiğini bildirmiştir. Mahkemece davacı alacaklarının bu beyanlara göre hesaplanması gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: