Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/22439 K.2014/22425

alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde 14/05/2007 - 03/06/2011 tarihleri arasında çalıştığını, fazla çalışma, dini ve milli bayram alacaklarının kendisine ödenmediğini, bunun üzerine müvekkilinin İş Kanunu'nun 24/e maddesine göre iş aktini haklı nedenle sona erdirdiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, fazla çalışma ve genel tatil ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili;davacının izinsiz ve mazeretsiz işe gelmediğini, kendi isteğiyle işten ayrıldığını, fazla çalışma sistemi olmadığını, vardiyalı çalışma sistemi olduğunu, zorunlu fazla çalışmaların aylık ücretlerle birlikte ödendiğini, genel tatilde çalışan personele takip eden normal mesaide telafi izinleri kullandırıldığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının davalıya ait işyerinde 14/05/2007-03/06/2011 tarihleri arasında çalıştığının tespitlenmesine rağmen talep ve bu tespit aşılarak hesaplamanın 13/06/2006 tarihinden başlatılması, fazla çalışma ücreti hesabında davacının izinli olduğu günlerin hesap dışı bırakılıp bırakılmadığının anlaşılamaması ve genel tatil hesabında dini bayramların 2 günü 11,5 saat çalışma yapıldığı tespitiyle hesap yapılması hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş, konusunda uzman bir bilirkişiden yeniden denetime elverişli rapor alınarak sonuca gitmektir. Dosya kapsamı ile örtüşmeyen bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: