Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/22835 K.2014/25497

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacı işçinin iş akdinin işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığı gibi karşılığı olan ücretlerin de ödenmediğini, fazla mesai yapmasına, ulusal bayram genel tatillerde çalışmasına rağmen karşılığı olan ücretlerin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ücretleri alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı lehine hüküm altına alınan fazla mesai ücretinin hesabı yönünden taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına istinaden davacının bir ayda 3 hafta 8-17 saatleri arasında çalıştığı, gündüz çalıştığı dönem için haftalık 3 saat fazla mesai yaptığı, ayda 1 hafta çalıştığı gece döneminde 17-08.00 saatleri arasında 15 saat çalıştığı 2 saat ara dinlenme tenzili ile aylık 33 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ise de bu kabul hatalı olmuştur.

Zira dinlenen davacı ve davalı tanıkları davacının gündüz çalışma döneminde 1 saat yemek molası ve günde iki kez 15’er dakika çay ve ihtiyaç molası verildiğini beyan etmiş olup davacının çalışmasından 1,5 saat ara dinlenmesi düşüldüğünde davacının 08.00-17.00 saatleri arasında gündüz çalıştığı dönem için fazla mesaisi bulunmamaktadır.

17.00-08.00 saatleri arasında ayda 1 hafta çalıştığı dönem için ise 2 saat ara dinlenme tenzil edildiğinde aylık fazla mesai 33 saat olduğu kabul edilerek fazla mesai alacağı hesaplanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.