KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2012/2348 E., 2014/8567 K.·Mahkemesi : Uşak 1. İş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mart 2014
- Tarihi
- 07/12/2011
- Numarası
- 2010/769-2011/805
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücret, yıllık ücretli izin, hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının tüm ücret ve tazminat alacaklarının ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Dosya içeriğinden kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin alacaklarının tamamının imzalı bordro ile ödendiği anlaşıldığından bu taleplerin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.
3-Dosya içeriğinden fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve hafta tatili ücret alacaklarına ilişkin olarak imzalı bordro ile ödenme yapıldığı anlaşıldığından ödemeler mahsup edildikten sonra bakiye alacaklarının hüküm altına alınmaması hatalıdır.
F) Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2012/2348, K. 2014/8567, 17 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama