Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/24208 K.2014/25442

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde makine tesisi bakım ve tamir ustası olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, bir kısım aylık ücret, yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının devamsızlık yaptığını, ardından iş aktinin sona erdiğini, tazminat ve alacak istemlerinin haksız olduğunu, zamanaşımı süresinin de dikkate alınması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının maaşından kesinti yapılması nedeniyle işverenle tartışması sonrası işine son verildiği, feshin haksız olduğu, kıdem ve ihbar tazminatları yanında davacının diğer istemlerinde de kısmen haklı olduğu, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı hususunda çekişme olup, Mahkemece hükme esas alınan raporda tanık beyanları esas alınarak davacının sabah 07.00 dan akşam 19.00 a kadar haftada 6 gün süre ile çalıştığı ve bu sürelere göre haftalık 18 saat fazla çalışması olduğu kabul edilmiştir.

Davacı fazla çalışma iddiasında delil olarak çalışma saatlerine ilişkin "duyuru" başlıklı bir belge sunmuş olup bu belgede çalışma saatleri 26 Mart 2006 tarihinden itibaren 7.30-19.00 olarak yazılmıştır.

Davacının gösterdiği bu delili kendisini bağlayacağından fazla çalışma ücretinin bu süreler esas alınarak belirlemesi gerekirken, tanık beyanlarına itibarla hesaplama yapılması isabetsizdir.

3-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla çalışma ücreti hesaplanırken 2007 yılı Nisan ayı sonrası ücret bordrolarında tahakkuk bulunduğundan bahisle bu aylar hesaplama dışı bırakılmış ise de, 2007 Eyül ayı bordrosunda fazla çalışma tahakkuku olmadığı gözden kaçırılıp bu ay için hesaplama yapılmaması hatalıdır.

Öte yandan fazla çalışma tahakkuku olan bordrolar açısından, davacının ücreti bordrolarda asgari ücret düzeyinde gösterilmiş ve fazla çalışma tahakkuku bu ücrete göre yapılmıştır. Mahkemece davacının aylık brüt ücreti 1423,59 TL kabul edildiğine göre fazla çalışma tahakkuku olan aylar için kabul edilen ücrete göre fazla çalışma ücret farkı hesaplanması gerekirken bu hususun da gözardı edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: