Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/24415 K.2014/19395

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, davalı kurumda yenilenen belirli süreli Şoförlü Araç Kiralama Sözleşmesi ile çalıştığını, sözleşmesinin belirli süreli olduğunu ve son sözleşmenin 31.12.2010 tarihinde sona ermesi kararlaştırıldığı halde süresinden önce 29.07.2010 tarihinde davalı tarafından haklı neden olmadan feshedildiğini belirterek, bakiye süre ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, görevsizlik itirazı yanında davacı ile kurum arasında yapılan sözleşmenin yıllık kiralık araç sözleşmesi olduğunu, davacı ile 29/12/2008 tarihinde Kiralık Araç sözleşmesi ile ekleri idari ve teknik şartnamenin imzalandığını, sözleşmenin 01/12/2009-31/12/2009 tarihleri arasında geçerli olmak üzere kaleme alındığını, ancak sürenin bitmesi üzerine yapılan ek bir sözleşme ile sözleşme tarihinin 31/12/2010 tarihine kadar uzatıldığını, daha önce imzalanan ana sözleşme ve şartname hükümlerinin uygulanmasına aynen devam edildiğini,

Ana sözleşmenin 11. maddesi uyarınca davalı şirketin istediği takdirde kiralama sürelerini Teknik şartnamenin 6. maddesinde belirtildiği gibi, sözleşmeyi uzatma hakkına sahip olduğunu, sözleşmenin taraflar arasında imzalanmış sözleşme, ek sözleşme ve idari ve teknik şartname hükümlerine uygun olarak feshedildiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna itibar edilerek ve taraflar arasında belirli süreli iş sözleşmesi bulunduğu ve süreden önce davalı tarafından haksız feshedildiği, bakiye süre ücretine hak kazandığı gerekçesi ile hesaplanan miktarda Borçlar Kanunu’nun 325. Maddesi uyarınca % 10 oranında indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık Şoförlü Araç Kiralama hizmet alımı yolu ile sözleşme yapılan davacı ile davalı şirket arasındaki ilişkinin iş sözleşmesine dayanıp dayanmadığı, iş ilişkisi ise sözleşmenin belirli süreli iş sözleşmesi olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dosya içeriğine göre hizmet alımı kapsamında Şoförlü Araç Kiralama Sözleşmesi adı altında davacı ile yenilenen aracın kiralanması ve davacının kendine ait araçla iş görme edimini yerine getirmesi sözleşmeleri imzalandığı, bu hali ile sözleşmenin karma sözleşmesi olduğu, araç yönünden kira, araçta iş görme edimini yerine getiren ve işveren bağımlı olan davacı için iş sözleşmesi niteliğinde olduğu anlaşıldığından mahkemece taraflar arasında iş ilişkisinin kabul edilmesi isabetlidir.

Ancak belirli süreli iş sözleşmesinden söz edilebilmesi için sözleşmenin açık veya örtülü olarak süreye bağlanması ve bunun için objektif nedenlerin varlığı gerekir. 4857 sayılı İş Kanununun 11 inci maddesinde “İş ilişkisinin bir süreye bağlı olarak yapılmadığı halde sözleşme belirsiz süreli sayılır.

Belirli süreli işlerde veya belli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak işveren ile işçi arasında yazılı şekilde yapılan iş sözleşmesi belirli süreli iş sözleşmesidir. Belirli süreli iş sözleşmesi, esaslı bir neden olmadıkça, birden fazla üst üste (zincirleme) yapılamaz. Aksi halde iş sözleşmesi başlangıçtan itibaren belirsiz süreli kabul edilir.

Esaslı nedene dayalı zincirleme iş sözleşmeleri, belirli süreli olma özelliğini korurlar” şeklinde düzenleme ile bu konudaki esaslar belirlenmiştir.

Davacı ile davalı arasında Şoförlü Araç Kiralama Sözleşmesi birden fazla yenilenmiştir. Davacı servis hizmetinde çalışmakta, davalı ise servis hizmetini devamlı almaktadır. Sözleşme kapsamında ve hizmetin niteliğine göre davacı ile hem başlangıçta belirli süreli sözleşme yapılmasını gerektiren objektif nedenler olmadığı gibi daha sonra yenilenmesinde de esaslı neden bulunmamaktadır. Davacı ile yapılan sözleşmeler başlangıçtan itibaren belirsiz süreli olduğundan, bakiye süre için ücret istenemez. Davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

F) Sonuç: