Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/24582 K.2014/25453

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde ustabaşı olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işyerinde 24/06/1997 tarihinde çalışmaya başladığını ve 18/03/2006 tarihinde işten çıktığını, bu nedenle davacının daha önceki çalışmalarının zamanaşımına uğradığını, daha sonra davacının yanında çalışan iş arkadaşlarının devamsızlık yaptığı günlerde, sanki iş arkadaşı işe gelmiş gibi onun yerine giriş çıkışlarda kullanılan manyetik kartı okuttuğu için işten ayrıldığını, davacı iyi niyetli olmadığı halde işveren tarafından tüm tazminat ve mesai giderlerinin ödendiğini, 18/03/2006 tarihli tutanakla da davacının kendilerini ibra ettiğini, fazla mesai ücretlerinin ödendiğini yine dini ve milli bayramlardaki çalışma ücretlerini aldığını, yıllık izinlerini ise tamamen kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı işyerinde 01/04/1990- 10/04/1994, 24/06/1997-18/03/2006 tarihleri arasında iki dönem belirsiz süreli hizmet akdi ile döşeme ustası olarak çalıştığı, ilk dönem çalışmasının davacı tarafından sona erdirildiği, davacı feshinin haklı nedene dayandığının ispat edilemediği, bu nedenle talepleri yönünden ikinci dönem çalışmasının dikkate alınması gerektiği, davalının cevap dilekçesi ile ibranamenin çelişkili olduğu, bu nedenle miktar belirtilmeyen ibranameye itibar edilemeyeceği, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece davacının, davalı işyerinde 2 dönem halinde çalıştığı, 1. dönem çalışmasının kıdem ve ihbar tazminatı hakkı olmayacak şekilde sonlandırıldığı açıklanıp, 24/06/1997- 18/03/2006 tarihleri arasında geçen 2. dönem çalışması için davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı kabul edilmiştir.

Kabul edilen çalışma süresi 8 yıl 8 ay 24 gün olup tazminata esas son brüt ücretin 1.098,00 TL olduğu kabul edildiğine göre bu hizmet süresine göre davacının hak kazandığı brüt kıdem tazminatı tutarı 9540,00 TL olur. Bu hesaplamaya göre, yapıldığı kabul edilen 2.500,00 TL ödemenin düşümü ile de kıdem tazminatı tutarının yaklaşık net 7.020,00 TL olacağı görülmüş ise de, Mahkemece, hesaplama yöntemi açıklanmadan 7877,38 TL kıdem tazminatına hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: