Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/26096 K.2014/25857

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, iş sözleşmesini emeklilik nedeniyle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı dava dilekçesinde tüm alacaklar için yasal faiz talep etmiştir. Daha sonra sunduğu dava dilekçesinin açıklanmasına ilişkin dilekçede bundan kastedilenin mevduat faizi olduğunu belirtmiştir. Islah dilekçesinde ise mevduat faizi talebinde bulunmuştur. Mahkemece kıdem tazminatına yasal faiz; fazla mesai ve genel tatil alacaklarının ise dava dilekçesi ile talep edilen kısmına yasal faiz, ıslahla arttırılan miktarına ise mevduat faizi uygulanmıştır.

Davacı, dava dilekçesinin açıklanmasına ilişkin dilekçe ile yasal faiz talebinden kastedilenin mevduat faizi olduğunu belirttiğinden kıdem tazminatı ile fazla mesai ve genel tatil alacaklarına talep gibi mevduat faizi uygulanması gerekirken yasal faiz uygulanması hatalıdır.

3-Davacı dava dilekçesiyle 4000 TL fazla mesai alacağı talebinde bulunmuştur. Bilirkişi raporunda dava dilekçesine karşı yapılan zamanaşımı defî değerlendirilerek fazla mesai alacağı hesaplanmıştır. Davalı, 29.3.2012 tarihli ıslah dilekçesine karşı süresinde zamanaşımı itirazında bulunmuştur. Mahkemece bu itiraz değerlendirilmeksizin sonuca gidilmiştir.

Islah tarihine göre davacının 29.3.2012 tarihinden önceki fazla çalışma alacağı kısmi dava (dava dilekçesinde talep olunan miktar hariç olmak üzere) 5 yıllık zamanaşımına uğramıştır.

Saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, davalının ıslaha karşı zamanaşımı itirazı değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

F) Sonuç: