Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/26215 K.2012/32630

Dava

Taraflar arasındaki, kıdem ve ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti alacağı ile ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle reddine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 02.10.2012 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı açmış olduğu bu davada 1991- 2006 yılları arasında davalıya ait işyerinde çalıştığını ileri sürerek ihbar ve kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarını talep etmiştir.

Davalı cevabında, davacının davalı şirkete ait işyerinde işçi olarak çalışmadığı, davacının eşine ait binanın en üst katında firma işçileri için yemek yaptığı, davacının eşine yardımcı olmak için eşinin yanında durduğu, davalı şirket ile davacı arasında her hangi bir hizmet ilişkisi bulunmadığından haksız açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak işyerinde keşif yapılmış ve halen aynı yerde bir aşçının çalıştığı, yardımcısının bulunmadığı, davacının aynı yerde bir dönem çalışmış olan davacının eşi Neşat İpekçi’ye yardım ettiği gerekçesiyle taraflar arasında iş ilişkisinin bulunmadığı kabul edilmiş ve davaya konu isteklerin reddine karar verilmiştir.

Kararı süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacının davalıya ait işyerinde iş sözleşmesi kapsamında çalışıp çalışmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davacının eşi ile birlikte davalı şirketin faaliyette bulunduğu iş hanının üst katında davalı şirketin sorumluluğunda şirket ve işhanı çalışanlarına öğle yemeği verdiği anlaşılmaktadır. Temel tartışma davacının bu çalışmalarının aynı yerde aşçı olarak çalışan eşine yardım kapsamında olup olmadığı noktasındadır.

Mahkemece işyerinde keşif yapılmış ve davaya konu dönem içinde iş hanında çalışan ve öğle yemeği yiyen işçi sayısı belirlenmeye çalışılmıştır. Yapılan tespitte öğle yemeği yiyen işçi sayısının 25-30 kişi olabileceği belirtilmiş, gıda mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, 30 kişilik bir yemek menüsü üzerinden günlük çalışma süresine dair bazı açıklamalara yer verilmiştir. Davacı vekili bilirkişi raporuna karşı itirazda bulunmuştur.

Davacının, eşinin aşçı olarak çalıştığı işyerine yıllarca sürekli olarak gitmiş olması ve iş görmesi, faaliyetin, eşine yardım kapsamında olmadığı izlenimi doğurmaktadır. Zira davacının, eşini rahatsızlığı sebebiyle yardım anlamında iş görmesi, birkaç gün ya da belli aralıklarla çok az bir zaman dilimini ilgilendirmelidir.

Bu noktada yaklaşık 30 işçinin öğle yemeği yediği bir işyeri yemekhanesinde malzeme alımı, yemek hazırlama, servis ve sunumu, bulaşıkların yıkanması ve temizlik ile ertesi güne hazırlık şeklinde iş programının tek kişi tarafından yerine getirilip getirilemeyeceğinin yemek firmasında görevli bir aşçı bilirkişi tarafından değerlendirilmesi gerekir. Alınacak raporda davacı vekilinin önceki raporlara itirazları da karşılanmalıdır. Buna göre davacının işyerindeki iş görme ediminin iş sözleşmesi kapsamında olup olmadığı yönünde düzenlenecek olan rapor, mahkemece dosya içeriği ile birlikte yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak karar verilmelidir. Bu nedenlerle eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: