KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2012/26316 E., 2014/27962 K.·Mahkemesi : Bakırköy 15. İş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Eylül 2014
- Tarihi
- 01/02/2012
- Numarası
- 2010/144-2012/32
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, asgari geçim indirimi alacağı, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı işçi iş sözleşmesini emeklilik nedeniyle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile genel tatil ve asgari geçim indirimi ücretlerinin ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı işveren, davacının kendi isteği ile işi bıraktığını savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar davacı vekili tarafından temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Taraflar arasındaki iş sözleşmesinin işçi tarafından yaş hariç emeklilik şartlarını yerine getirmesi nedeni ile feshedilip feshedilmediği ve buna göre kıdem tazminatı hakkının doğup doğmadığı konularında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Davacı 25.11. 2010 tarihli ihtarnamesiyle emeklilik nedeniyle ayrıldığını belirtmeksizin kendi isteği ile ayrıldığını belirterek tazminat dahil alacak talebinde bulunmuştur. Mahkemece, bu ihtarname ekinde davacının emekliliğe hak kazandığına ilişkin SGK yazını eklemediği gerekçesiyle kıdem tazminatının reddine karar verilmiş ise de ihtarname ve SGK emeklilik yazısının noter onay numaraları ve tarihlerinin aynı olması bu yazının ekte olduğunu gösterdiğinden davacının kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi hatalıdır.
F) Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2012/26316, K. 2014/27962, 24 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama