Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/2660 K.2014/7490

Davacı- Karşı Davalı vekili, müvekkilinin 02/06/2005 tarihinde işe başladığını, bu çalışmasının işten çıkarıldığı tarih olan 01/01/2009 tarihine kadar devam ettiğini,müvekkilinin çalıştığı süre boyunca hiçbir hata ve kusur işlemediğini, davalı şirket yöneticilerinin sürekli farklı bir ürünün tanıtımını talep ettiklerini, müvekkilin ise kendisinin ilaç mümessili olduğunu ve marketlere giderek tanıtım yapamayacağını, ancak ilaç mümessilliği işine devam etmek istediğini beyan etmesi üzerine iş akdine son verildiğini, günlük çalışma saatinin 16 saati bulduğunu iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacaklarının davalı-karşı davacıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı- Karşı Davacı vekili, davacı-karşı davalının 01/08/2007 tarihinde müvekkil şirkette belirsiz süreli hizmet sözleşmesi ile çalışmaya başladığını, son olarak Gaziantep ilinde müvekkil şirketin Merkezi Sinir Sistemi pazarlama Grubunun Güneydoğu Anadolu Bölge Yöneticiliğine bağlı Tıbbı Tanıtım temsilcisi olarak çalıştığını, başka bir iş yerinde çalışmak üzere işyerinden istifa ettiğini, bu nedenle şirketin mağdur olduğunu, şirketten ayrıldıktan 11 gün sonra S.

A.İlaçları Ltd Şti. isimli başka bir ilaç firmasında daha yüksek ücretle çalışmaya başladığını, tıbbi tanıtım temsilcisi olarak sahada çalışanların Yargıtay uygulaması uyarınca fazla mesai ve hafta sonu çalışma ücreti talep hakkının bulunmadığını, ayrıca şirket nezdinde prim, maaş ve yıllık izin ücreti alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiş, karşılık dava ile de ;fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 500,00 TL ihbar tazminatının davacı- karşı davalıdan tahsilini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı-karşı davalının izin ücreti ve milli bayram çalışma ücretlerinin ödenmediğinden iş akdini haklı nedenle bildirimsiz olarak feshettiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karşı davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı- karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı-karşı davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı-karşı davalı, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia etmiş, davalı-karşı davacı ise işçinin başka bir iş yerinde daha yüksek ücretle çalışmak üzere istifa ederek işten ayrıldığını savunmuştur.

21.01.2009 tarihli istifa dilekçesi dosya içinde mevcuttur. İstifa dilekçesinin verilmesi sırasında davacı-karşı davalının iradesinin sakatlandığı yönünde delil bulunmamaktadır. Yine davacı-karşı davalı işçi, istifa etmeden hemen önce başka bir işyeri ile görüşme yapmış ve işten ayrılmasından kısa bir süre sonra bu yerde işe başlamıştır. Tüm bu sebeplerle, davacı-karşı davalı işçinin, daha yüksek ücret ile başka bir iş yerinde çalışmak için kendi isteği ile istifa ettiği anlaşıldığından mahkemece kıdem tazminatı alacağının reddi yerine yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3- Davacı-karşı davalı işçi tarafından ihbar önellerine uyulmadan yapılan istifa nedeniyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca davalı-karşı davacı işverene ihbar tazminatı ödemekle yükümlü olduğu gözetilmeden karşı dava ile talep edilen ihbar tazminatının kabulü yerine reddine karar verilmesi yerinde değildir.

4- Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda, davalı-karşı davacı işveren tarafından davacı-karşı davalı işçinin, hakettiği yıllık izinlerini kullandığına dair imzalı belgeler sunulduğundan mahkemece yıllık izin alacağının reddi yerine kabulü de isabetsiz olup kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç: