Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/26730 K.2013/3086

Somut olayda işe iade davası ile alacak davası birlikte açılmış olup mahkemece 15.09.2011 tarihli duruşmada 1 nolu ara kararı ile işe iade ve tazminat davalarını birlikte açmış bulunması üzerine her iki davanın yargılama usullerinin farklı olması nedeniyle tazminat davasının dosyadan tefrik edilmesi yönünde beyanda bulunması için davacı vekiline süre verildiği görülmüştür.

Davacı vekili tarafından 29.06.2011 hakim havale tarihli dilekçe ile işçilik alacakları açısından davaya devam ederek kıdem ve ihbar vs alacakları açısından davanın devamını istediği, ancak işe iade açısından davayı takip etmeyeceğini, bu konudaki talebini atiye bıraktıklarını beyan etmiş, aynı beyanı takip eden duruşmada da tekrarlamış ve bu açık beyan duruşma zaptına da yazılmıştır.

Aynı duruşmada hazır bulunan davalı vekili tarafından da atiye bırakılan dava konusunda bir diyeceklerinin olmadığı belirtilmiş ve bu açık beyan da duruşma zaptına yazılmıştır.

Buna karşılık taraf vekillerinin bu açık beyanlarına rağmen mahkemece, gerekçeli kararın 7.paragrafında aynen " davacı tarafça açılan davasının kıdem ve ihbar tazminatı talebi ile işe iade davasının birlikte açıldığının anlaşılması üzerine davacı tarafından kıdem ve ihbar tazminat talebinin bu davadan ayrılması, davacı tarafa verilen mehil ile gerçekleştirilmiş, açılan davada ise işe iade davası olarak devam edilmesi sonucuna varılmıştır" denildikten sonra işe iade yönünden değerlendirme yapılarak subut bulmayan davanın reddine karar verildiği görülmüştür.